تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
(حرف- م- تا آخرین حروف)
66- محمّد بن عمر بن على أمیر المؤمنین علیه السّلام. در خلافت عمر بن عبد العزیز و بقولى سال 100 هجرى وفات یافته. ابن حبان او را توثیق نموده و ابن حجر گفته كه نامبرده از طبقه ششم و متصف براستگوئى است. بعد از (سى) وفات یافته. بطرق منسوب باو در صفحات 102 و 103 مراجعه نمائید.

67- ابو الضحى. مسلم بن صبیح همدانى كوفی عطار. بطوریكه در صفحه 321 «خلاصة التهذیب» و صفحه 422 «التقریب» مذكور است ابن معین و ابو زرعه او را توثیق نموده‌اند. طرق منسوب باو در صفحه 73 گذشت‌

68- مسلم ملائى. طرق منسوب باو در صفحات 54 و 78 گذشت.

69- ابو زراره مصعب بن سعد بن ابى وقاص زهرى مدنى. طبق مندرج در صفحه 334 «التقریب» موثق است در سال 103 وفات یافته. بصفحه 79 مراجعه نمائید.

70- مطلّب بن عبد اللّه قرشى مخزومى مدنى. ابو زرعه و دار قطنى او را توثیق نموده‌اند. حدیث او در صفحه 94 گذشت.

71- مطر ورّاق- شرح حال و حدیث او درباره روزه غدیر و در مورد آیة اكمال دین و حدیث تهنیت خواهد آمد.

72- معروف بن خربود «1». ابن حبان او را توثیق نموده، بصفحه 58 مراجعه نمائید. حدیث او بعدا نیز خواهد آمد انشاء اللّه تعالى.

73- منصور بن ربعى. حدیث او در موضوع آیه (سئل سآئل) و شرح حال او خواهد آمد.

74- مهاجرین مسمار زهرى مدنى. ابن حبان او را توثیق نموده. طرق منسوب باو در صفحات 77 و 82 گذشت.

75- موسى بن اكیل بن عمیر نمیرى- طریق منسوب باو در صفحه 89 گذشت.

76- ابو عبد اللّه میمون بصرى آزاد كرده عبد الرحمن بن سمره، ابن حبان بطوریكه در جلد 9 «مجمع الزواید» صفحه 111 مذكور است او را توثیق نموده و ابن حجر در صفحه 17 «القول المسدّد» گوید: میمون مورد توثیق عده واقع شده و نسبت بحفظ او بعضى از علماء رجال سخن گفته‌اند و ترمذى حدیثى از او را تصحیح نموده- طرق حفاظ منسوب باو بسیار است و در صفحات 64 و 65 و 68 و 73 گذشت و ابن كثیر طرق او را تصحیح نموده.

77- نذیر الضبى كوفى. از بزرگان تابعین است. حدیثى منسوب باو درداستان (مناشده) أمیر المؤمنین علیه السّلام در روز جمل- در مورد خود ذكر خواهد شد.

78- هانى بن هانى همدانى كوفی. بطوریكه در تقریب مذكور است، نسائى گفته است باكى بر او نیست، حدیث او در موضوع (مناشده) رحبه خواهد آمد.

79- ابو بلج یحیى بن سلیم فزارى واسطى. ابن معین و نسائى و دار قطنى بطوریكه در صفحه 383 خلاصه خزرجى- مذكور است او را توثیق نموده‌اند و حافظ هیثمى در جلد 9 «مجمع الزواید» صفحه 109 او را توثیق نموده طرق منسوب باو در صفحات 95 و 97 گذشت و حدیثى كه بطریق او از ابن عباس روایت شده صحیح است و تمام رجال سند آن ثقه و مورد اعتمادند.

80- یحى بن جعدة بن هبیره مخزومى، بر حسب مندرج در صفحه 389 «التقریب» مورد اعتماد و وثوق است و از طبقه سوم است. بصفحه 72 مراجعه نمائید.

81- یزید بن ابى زیاد كوفی- یكى از پیشوایان كوفه است، در سال 136 در سن نود سالگى یا نزدیك بآن وفات یافته، حدیث او در (مناشده) رحبه خواهد آمد.

82- یزید بن حیان تیمى كوفی. عاصمى در «زین الفتى» و نسائى طبق مندرج در صفحه 370 «خلاصه خزرجى» او را توثیق نموده‌اند و ابن حجر در تقریب خود او را موثّق دانسته و در شمار طبقه وسطى از تابعین معرفی نموده است.

طرق منسوب باو در صفحات 65 و 73 گذشت و حافظ عاصمى در «زین الفتى» باسنادش از اسحق بن ابراهیم مروزى «ثقه» از یزید بن حیان كوفی (ثقه در حرم «2») روایت نموده كه: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله در غدیر خم بپا خاست. پس موعظه و تذكر فرمود، سپس فرمود: اى مردم: اینست و جز این نیست كه من بشرى هستم همانند شما، نزدیك است كه فرستاده حق مرا برسد و اجابت كنم .... تا آخر حدیث.

83- ابو داود یزید بن عبد الرحمن بن اودى كوفی، بر حسب مندرج در صفحه 372 «خلاصه خزرجى» ابن حبان او را توثیق نموده، طرق منسوب باو در صفحه 40 گذشت و در داستان «مناشده» جوانى با ابى هریره حدیث او خواهد آمد.

84- ابو نجیح یسار ثقفى متوفاى 109 هجرى- بر حسب مندرج در صفحه 384 «خلاصه خزرجى» ابن معین او را توثیق نموده. طرق منسوب باو در ص 78 گذشت.

پی نوشت :
(1) خزرجى در خلاصه این نام را خربود ضبط نموده.

(2) در نسخه چنین است و نام راوى از پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله كه زید بن ارقم است از روایت افتاده. بنابر این لفظ، لفظ او است و طریق منسوب باو در آنچه كه از حدیث غدیر ذكر كرده طریقى است مسلم كه در حدیث صحیح نامبرده از زید بیان گردیده است.
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :