تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
(حرف- ط-ض-ع)
35- ضحّاك بن مزاحم هلالى- ابو القاسم: متوفاى 105 هجرى- احمد و ابن معین و ابو زرعه او را توثیق نموده‌اند: طریق او كه از ابن عباس روایت كرده در صفحه 97 گذشت و حافظ حموینى در «فراید السمطین» در باب دهم نقل از ابو القاسم احمد طبرانى از حسین نیّرى از یوسف بن محمّد بن سابق از ابى ملك حسن از جوهر از ضحاك (مذكور) از عبد اللّه بن عباس روایت كرده كه: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله در روز غدیر خم (ضمن دعاى درباره على علیه السّلام) گفت: بار خدایا. او را یارى فرما و بسبب او (مسلمین را) یارى كن- و او را مورد رحم و عطوفت خود قرار ده و بسبب او (مسلمین را) رحم كن- و نصرت خود را شامل حال او فرما و بسبب او (مسلمین را) نصرت فرما- بار خدایا دوست بدار آنكه را كه او را دوست دارد و دشمن دار آنكه را كه او را دشمن دارد و این الفاظ از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله باسناد دیگر از عمرو ذى مرّه از أمیر المؤمنین علیه السّلام روایت شده است.

36- طاوس بن كیسان یمانى جندى- متوفاى 106 هجرى، ابو نعیم او را در جلد 4 «حلیه» صفحه 20- 23 ذكر نموده و در صفحه 23 گوید: حدیث نمود ما را احمد بن جعفر ابن مسلم از- عباس بن على نسائى از محمّد بن على بن خلف از حسین اشقر از ابن عیینه (1) از عمرو بن دینار از طاوس (مذكور) از بریده از پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله كه فرمود: من كنت مولاه فعلى مولاه‌

37- طلحة بن مصرف ایامى «یمامى» كوفی- ابن حجر گوید: نامبرده مورد اعتماد و وثوق؛ و مردى است اهل قرائت و موصوف بفضل- در سال 112 یا بعد از آن درگذشته است. طرق منسوب باو در داستان (مناشده) رحبه خواهد آمد.

38- عامر بن سعد بن ابى وقاص مدنى. طبق مندرج در صفحه 185 «التقریب» نامبرده مورد اعتماد و وثوق بوده و از طبقه سوّم تابعین است. در سال 104 درگذشته. بصفحه 78 مراجعه شود.

39- عایشه بنت سعد- در سال 117 درگذشته. ابن حجر در «التقریب» صفحه 473 او را توثیق نموده، حدیث مشار الیها در صفحات 77 و 80 و 82 مذكور شد.

40- عبد الحمید بن منذر بن جارود عبدى. نسائى و همچنین ابن حجر در صفحه 224 «التقریب» او را توثیق نموده‌ اند. روایت او از ابى الطفیل در داستان (مناشده) رحبه بطریقى كه رجال سند همگى مورد وثوقند خواهد آمد.

41- ابو عماره- عبد خیر بن یزید همدانى كوفی مخضرمى، ابن معین و عجلى بطوریكه در «خلاصه» صفحه 269 مندرج است. او را توثیق نموده‌اند و ابن حجر در «التقریب» صفحه 225 او را توثیق نموده و نامبرده را از بزرگان تابعین بشمار آورده و طریق منسوب باو بلفظ سعید در داستان (مناشده) رحبه خواهد آمد.

42- عبد الرحمن بن ابى لیلى متوفاى 82 ر 3 ر 4- طبق مندرج در جلد 2 «المیزان» صفحه 115 نامبرده از پیشوایان و موثقین تابعین است و در «تذكره» فقه او مورد ستایش قرار گرفته و در «التقریب» توثیق شده، حدیث مناشده در رحبه بطرق بسیار از او خواهد آمد و حدیث از او در صفحه 41 و 79 گذشت.

43- عبد الرحمن بن سابط. (عبد الرحمن بن عبد اللّه بن سابط نیز گفته شده) جمحى، مكّى- ابن حجر در «التقریب» او را توثیق نموده و نامبرده را از طبقه متوسط تابعین بشمار آورده- وفات او در سال 118 ثبت شد. طرق منسوب باو در صفحات 77 و 78 گذشت.

44- عبد اللّه بن اسعد بن زراره- بصفحه 44 مراجعه شود.

45- ابو مریم عبد اللّه بن زیاد اسدى كوفی- ابن حبان (بطوریكه در صفحه 168 خلاصه خزرجى مذكور است) او را توثیق كرده و ابن حجر در صفحه 130 «التقریب» وثوق و اعتماد باو را اشعار نموده بصفحه 102 مراجعه شود.

46- عبد اللّه بن شریك عامرى كوفی. بشرح مندرج در صفحه 202 «التقریب» مردى است موصوف بصداقت؛ ولى شیعه بودن او جوزجانى را بافراط نسبت باو افكنده و او را تكذیب نموده! احمد و ابن معین و غیرهما بطوریكه در جلد 2 «میزان ذهبى» صفحه 46 مذكور است او را موثق دانسته‌اند، طریق منسوب باو در صفحه 80 گذشت.

47- ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن عقیل هاشمى مدنى، تاریخ وفات او بعد از یكصد و چهل هجرى ثبت شده، در خلاصه خزرجى و در تقریب. از ترمذى نقل شده كه نامبرده در حدیث، موصوف براستى بوده و احمد و اسحق و حمیدى بحدیث منسوب باو استدلال مینمودند، بطریق جابر در صفحه 50 مراجعه شود.

در جلد 5 «البدایة و النهایه» صفحه 213 از ابن جریر طبرى مذكور است كه او از قول مطلب بن زیاد از عبد اللّه بن محمّد بن عقیل (مذكور) روایت نموده و او از جابر بن عبد اللّه شنیده كه او گفت، در جحفه، در غدیر خم بودیم كه رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله از چادر یا خیمه‌اى بیرون شد، پس دست على علیه السّلام را گرفت و فرمود:من كنت مولاه فعلى مولاه، استاد ما. ذهبى گفت این حدیث (از نظر راویانش) حسن است و بتحقیق آنرا ابن لهیعه روایت نموده بطوریكه در صفحه 50 گذشت و در داستان مناشده مردى عراقى با جابر انصارى خواهد آمد.

48- عبد اللّه بن یعلى بن مرّه، طرق منسوب باو در حدیث مناشده خواهد آمد و بعضى از طرق نامبرده در صفحه 91 گذشت.

49- عدىّ بن ثابت انصارى كوفی خطمى، متوفاى 116؛ ذهبى در جلد 2 «المیزان» صفحه 193 درباره او مینگارد: دانشمند، راستگو، و محقق شیعه و امام مسجد آنها است و اگر شیعه مانند او بودند، هر آینه بد آنها كم بود (!!)؛ احمد و عجلى و نسائى او را موثق دانسته‌اند. طرق روایات منسوب باو در صفحه 45 و 46 گذشت و در- حدیث (تهنیت) خواهد آمد.

50- ابو الحسن عطیة بن جناده عوفی. كوفی- تابعى مشهور. متوفاى 111، سبط ابن جوزى در صفحه 25 تذكره خود و همچنین حافظ هیثمى در جلد 9 «مجمع الزواید» صفحه 109 بنقل از ابن معین، و یافعى در جلد 1 «مرآت الجنان» صفحه 242. نامبرده را توثیق نموده‌اند، حجاج بن یوسف (لعنه اللّه) او را چهارصد تازیانه رد كه به على علیه السّلام دشنام گوید و او این كار را نكرد؛ طرق روایات منسوب باو در صفحه 63 و 72 گذشت و در آیه تبلیغ خواهد آمد.

51- على بن زید بن جدعان بصرى متوفاى 129 ر 131 ابن ابى شیبه او را موثق دانسته و از ترمذى نقل شده كه نامبرده موصوف بصداقت است، و ذهبى او را به پیشوائى ستوده، بآنچه از او در صفحه 45 و 46 و 47 گذشت مراجعه نمائید. و طرق بسیارى از او در داستان «تهنیت» خواهد آمد و خطیب در جلد 7 تاریخ خود صفحه 377 با دقت در سند روایت نموده و گفته: عبد الرحمن معدّل در اصفهان بما خبر داد، از محمّد بن عمر تمیمى حافظ: از حسن بن على بن سهل عاقولى، از حمدان ابن مختار. از حفص بن عبد اللّه بن عمر از سفیان ثورى از على بن زید. از انس كه او گفت: از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله شنیدم كه میفرمود: من كنت مولاه فعلى مولاه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه‌.

52- ابو هارون، عمارة بن جوین عبدى متوفاى 134. طرق روایات منسوب باو در صفحه 47 گذشت و بعض آن در آیه اكمال دین و در داستان «تهنیت» خواهد آمد.

53- عمر بن عبد العزیز، خلیفه أموى. متوفاى 101، استدلال و احتجاج او بحدیث غدیر خواهد آمد.

54- عمر بن عبد الغفار. در داستان سوگند دادن جوانى بر ابى هریره، از او روایتى خواهد آمد.

55- عمر بن على (أمیر المؤمنین علیه السّلام) طبق مندرج در صفحه 281 «التقریب» نامبرده مورد وثوق و اعتماد است و از طبقه سوم از تابعین است، در زمان ولید و بقولى پیش از آن وفات یافته بصفحه 102 مراجعه نمائید.

56- عمرو بن جعدة بن هبیره. حدیث او در صفحه 44 گذشت.

57- عمرو بن مرّه. ابو عبد اللّه كوفی همدانى متوفاى 116. باو: ذو مرّه «1» گفته میشود، در جلد 8 «تهذیب التهذیب» از عجلى نقل نموده كه نامبرده تابعى مورد اعتماد و وثوقى است. و ذهبى در جلد 1 تذكره‌اش صفحه 108 شرح حال او را ثبت و او را بموثق بودن و نهایت دقت و پیشوائى ستایش نموده، حدیث منسوب باو در صفحه 103 گذشت و در داستان (مناشده) رحبه طرق بسیارى كه باو منتهى میشود خواهد آمد كه تعدادى از آنها صحیح است و رجال سند آن مورد وثوق و اعتماد میباشند.

58- ابو اسحاق عمرو بن عبد اللّه سبیعى همدانى، بقول ذهبى در میزانش نامبرده در زمره تابعین كوفه از پیشوایان و اهل دقت نظر است و در جلد 1 تذكره خود در صفحه 101 شرح حال او را نگاشته و او را ستایش نموده و در «التقریب» نامبرده مردى مورد وثوق و اهل عبادت و پر فیض ذكر شده؛ در سال 127 و بقولى بیشتر وفات یافته؛ حدیث او در صفحه 67 و 72 گذشت و در داستان (مناشده) و (تهنیت) طرق بسیارى كه باو منتهى میشود خواهد آمد.

59- ابو عبد اللّه عمرو بن میمون «2» اودى. ذهبى در جلد 1 تذكره صفحه 56 او را به پیشوائى و مورد اعتماد و وثوق ذكر كرده و در صفحه 288 «التقریب» بعنوان ثقه و عابد ثبت شده. نامبرده در كوفه مسكن گرفته و بسال 74 و بقولى بعد از آن درگذشته؛ طرق منسوب باو در صفحه 97 گذشت و احتجاج او بحدیث غدیر خواهد آمد.

60- عمیرة «3» بن سعد همدانى كوفی. ابن حبّان او را توثیق نموده و در «التقریب» صفحه 291 محدث مقبولى یاد شده. طرق حفّاظ كه باو منتهى می شود و بسیار است در داستان (مناشده) رحبه خواهد آمد.

61- عمیره بنت سعد بن مالك مدنى. خواهر سهل و مادر رفاعة بن مبشّر؛ طرق منسوب باو در داستان (مناشده) امیر المؤمنین علیه السّلام در رحبه خواهد آمد و ما در این سند نظرى داریم كه در محل خود بدان اشعار خواهیم نمود.

62- عیسى بن طلحة بن عبید اللّه تمیمى. ابو محمّد مدنى. یكى از دانشمندانیست كه ابن معین او را توثیق نموده، و بموجب شرح حالى كه خزرجى در صفحه 257 خلاصه‌اش نگاشته، نامبرده در خلافت عمر بن عبد العزیز وفات یافته. طریق منسوب باو در صفحه 89 گذشت.‌

پی نوشت :
(1) در بسیارى از كتب شرح حال، بین او و عمرو بن مره صحابى مذكور در صفحه 107 اشتباه دست داده‌

(2) در خصایص نسائى عمرو بن میمونه ذكر شده و در مناقب خوارزمى: عمرو بن میمون نوشته و صحیح همانست كه ذكر شد.
(3) در خصایص نسائى: عمرو مذكور است و در مجمع الزواید هیثمى: عمیر. و ذهبى گفته كه: صحیح عمیره است‌
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :