تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
(حرف- ر- ز-)
19- ربیعه جرشى «1» در یكى از سالهاى 60- 61- 74 كشته شده و صحت این امر مورد اختلاف است.در «التقریب» صفحه 123 مذكور است كه: نامبرده فقیهى است كه دار قطنى و غیره وثوق و اعتماد باو را اشعار نموده‌ اند، طریق منسوب باو در صفحه 78 گذشت.

20- ابو المثنّى ریاح بن حارث نخعى كوفی- ابن حجر در «التقریب» اشعار نموده كه نامبرده مورد وثوق و از بزرگان تابعین است و در جلد 3 «التهذیب» صفحه 299 موثق بودن او را از عجلى و ابن حبّان حكایت نموده، طریق منسوب باو در داستان ركبان خواهد آمد.

21- ابو عمرو- زاذان بن عمر كندى- بزار- یا بزاز- كوفی- در «میزان الاعتدال» نامبرده از بزرگان تابعین ثبت شده و ابن حجر در جلد 3 «التهذیب» صفحه 303 موثق بودن او را از جمعى ذكر نموده- وفات او بسال 82 ثبت شده- بداستان مناشده مراجعه نمائید.

22- ابو مریم- زرّ بن حبیش اسدى از بزرگان تابعین است و در یكى از سالهاى 81- 82- 83 درگذشته. ذهبى در جلد 1 تذكره‌ اش در صفحه 40 گوید: نامبرده پیشوا و رهبر بوده و در «التقریب» اشعار شده كه نامبرده ثقه و بزرگوار است و در زمان جاهلیت و اسلام زیست نموده «2» و بطوریكه در جلد 3 «التهذیب» صفحه 322 مذكور است. جمعى او را موثق شمرده‌اند و ابو نعیم در جلد 4 «حلیه» صفحات 181- تا- 191 شرح حال مستقل و مفصلى از او نوشته، طریق منسوب باو در داستان‌ هاى (مناشده) رحبه و ركبان خواهد آمد.

23- زیاد بن ابى زیاد- حافظ هیثمى در «مجمح الزواید» و ابن حجر در «التقریب» او را توثیق نموده‌اند، طرق منسوب باو در داستان (مناشده) رحبه خواهد آمد.

24- زید بن یثیع- همدانى كوفی. بر حسب مندرج در صفحه 136 «التقریب» نامبرده مورد وثوق و اعتماد و از بزرگان تابعین بوده و در زمان جاهلیت و اسلام زیست كرده- طرق بسیارى منسوب باو در (مناشده) رحبه خواهد آمد.

پی نوشت :
(1) در خلاصة «خزرجى» جرسى ضبط و ثبت شده.

(2) این جمله ترجمه «مخضرم» است و منظور اینست كه نامبرده هر چند در زمان پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله بوده ولى خدمت آنجناب نرسیده و بلكه از اصحاب پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله كسب علم و حدیث نموده است. مترجم‌
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :