صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
(قرن دوازدهم)
317- سید محمّد بن عبد الرّسول بن عبد السیّد بن عبد الرّسول حسینى- شافعى- برزنجى (در سال 1040 متوّلد و در 1103 وفات یافته)، مرادى در جلد 4 «سلك الدّرر» ص 65 شرح حال او را ثبت و استادان او را در قرائت ذكر نموده و درباره او گوید: نامبرده به همدان رفته، سپس ببغداد و دمشق و قسطنطنیّه و مصر مسافرت كرده و از علماء بلاد مذكوره اخذ حدیث نموده، سپس در مدینه منوّره متوطن گشته و از رؤساى آنجا محسوب شده سپس تألیفات او را تعداد نموده كه از جمله آنها كتاب «النواقض للروافض» است، و از جمله تألیفات او كه مرادى آن را ذكر نكرده، كتابى است كه در نجات ابوین پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله و عمّ او ابى طالب نوشته، دانشمند محترم، زینى دحلان قسمت مربوط به نجات ابى طالب را از كتاب مزبور خلاصه كرده و آن را «اسنى المطالب فی نجات ابى طالب» نامیده و در آغاز آن چنین عنوان كرده: بر تألیف بزرگى آگاهى یافتم كه از علّامه بزرگوار- مولانا سیّد محمّد بن رسول برزنجى متوفاى در یكهزار و یكصد است كه در نجات ابوین پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله تألیف نموده و در پایان كتاب مزبور در باب نجات ابى طالب بحث نموده و نجات او را اثبات نموده است، و اقامه دلیل بر این امر كرده و براهینى از كتاب و سنّت و اقوال علماء آورده كه هر كس در ادلّه و براهین نامبرده تأمّل و بررسى نماید، یقین به نجات ابى طالب براى او حاصل میشود، با بیان معانى صحیحه نسبت به نصوصى كه خلاف این معنى را اقتضاء مینماید كه در نتیجه تمام نصوص صراحت بر نجات او دارد و در این زمینه راهى را پیموده كه تاكنون احدى در استدلال و برهان او ملزم میشوند كه دلائل او را بپذیرند و تمام دلائلى را كه قائلین بعدم نجات ابى طالب اقامه نموده‌اند، او همه را (با برهان مخصوص خود) بر میگرداند و همان دلائل را منطبق با مقصود و عقیده خود دایر بنجات ابى طالب مینماید، و هر شبهه را كه قائلین بعدم نجات ابى طالب بآن تمسّك جسته‌اند با دلایل متقن آنها را مرتفع و زایل نموده و با رفع شهبات مزبوره اقامه دلیل بر دعوى خود نموده، و در بعض از این مباحث موضوعهاى دقیقى هست كه درك آن دقایق فقط از عهده فحول علمآء بر مى‌آید و بر آنها كه قصور دارند درك آن دشوار است: و بعض از مباحث نامبرده زاید بر اثبات مطلوب است كه جنبه تقویت مورد اثبات او را دارند و من (زینى دحلان) خواستم مطالب مذكوره را ملخص نمایم .... تا آخر مطالبش.لفظ نامبرده (برزنجى) درباره حدیث غدیر در باب كلمات پیرامون سند حدیث غدیر خواهد آمد.

318- برهان الدّین ابراهیم بن مرعى بن عطیه شبر خیتى- مصرى- مالكى، متوفاى 1106، از علمآء نامى و فضلاء گرامى مصر است، نامبرده از شیخ اجهورى و شیخ یوسف فیشى درس گرفته و كسب فقه كرده و در علوم حدیث و نحو و غیرهما تألیف كتاب نموده، كتاب «الفتوحات الوهبیّه» در شرح اربعین (چهل حدیث) نووى كه در مصر بچاپ رسیده از او است، عازم رفتن به (رشید) بود و در رود نیل غرق شد، نامبرده در كتاب مزبور (فتوحات الوهبیّه) در حدیث یازدهم نام امیر المؤمنین علیه السّلام را كه مى‌برد، مینگارد: همان كسى كه پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله درباره او فرمود من كنت مولاه فعلى مولاه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه.

319- ضیاء الدّین. صالح بن مهدى بن علىّ بن عبد اللّه مقبلى «1» سپس صنعانى- سپس- مكّى- (در سال 1047 متولد و در 1108 در مكّه وفات یافته)، شوكانى در جلد 1 «البدر الطالع» ص 288- 292 شرح حال او را ثبت و درباره او گوید: نامبرده كسى است كه در جمیع علوم كتاب و سنت تسلّط و تبحّر یافته و اصول فقه و حدیث و عربیّت و معانى و بیان و تفسیر را مورد بررسى قرار داده، و در جمیع آنها تفوق و برترى احراز نموده، نامبرده مؤلّفاتى دارد كه در نظر علمآء محبوب و مقبول واقع شده، و بآنها اقبال نموده و بمطالب آنها احتجاج و استدلال مینمایند و در خور چنین مقامى هم هست، سپس. مؤلّفات او را تعداد نموده كه از جمله آن «الابحاث المسدّده فی الفنون المتعدّده»، لفظ نامبرده درباره غدیر در باب كلمات پیرامون سند حدیث غدیر و نصّ او بر تواتر حدیث مزبور خواهد آمد.

320- ابراهیم بن محمّد بن محمّد- كمال الدّین حنفى- معروف به- ابن حمزه حرّانى- دمشقى، متوفاى 1120، مرادى در جلد 1 «سلك الدّرر» ص 22- 24 شرح حال او را ثبت و درباره او گوید: عالم و پیشواى مشهور. محدّث نحوى و علّامه، نامبرده در خور احترام فراوان و مشهور بفضایل بسیار است، و یكى از اعلام محدّثین و علمآء عظیم القدر است، سیّدى است شریف و داراى حسب و نسب، در دمشق متولّد شده و در همانجا نشو و نما كرده، سپس استادان او را در اخذ حدیث و روایت ذكر نموده و گوید: در اجازه او بخطّ او یافتم كه تعداد مشایخ و اساتید او به هشتاد نفر بالغ شده، سپس تألیفات او وفات او را ذكر نموده؛ حدیث غدیر را در تألیفش «البیان و التعریف» ذكر نموده و اشاره بحدیث او در صفحه 72 و 92 گذشت.

321- ابو عبد اللّه محمّد بن عبد الباقى بن یوسف زرقانى مصرى- مالكى (در سال 1055 در مصر متولّد و در 1122 وفات یافته) آخرین شخصیتهاى برجسته از محدّثین در دیار مصر كه در انواع علوم شركت و تسلّط داشته، مرادى در جلد 4 از «سلك الدّرر» ص 32 شرح حال او را ثبت و استادان و تألیفات گرانبهاى او را تعداد و ذكر نموده، مانند كتاب «شرح المواهب اللدنیّة»- چاپ بولاق در هشت جلد- و «شرح الموطّأ» چاپ مصر در چهار جلد- و چلبى در «كشف الظّنون» با تعبیر به: المولى العلّامه- خاتمة المحدّثین- او را ستایش نموده، حدیث او درباره غدیر خم در ص 71 گذشت، و در حدیث تهنیت بلفظ سعد خواهد آمد و نامبرده را در صحت حدیث مزبور و تواتر آن سخنى است كه در باب كلمات پیرامون سند حدیث غدیر خواهد آمد.

322- حسام الدّین محمّد با یزید- سهارنپورى، صاحب «مرافض الروافض» نامبرده در تألیف خود ذكر نموده: از براء بن عازب و زید بن ارغم كه: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله چون در غدیر خم فرود آمد دست على علیه السّلام را گرفت و فرمود: آیا شما نیستید كه میدانید باینكه. من اولى (سزاوارتر) هستم بر هر مؤمنى از خودش؟ گفتند بلى- سپس فرمود: بار خدایا هر كس كه من مولاى اویم پس على علیه السّلام مولاى او است، خدایا دوست بدار آنكه را كه او را دوست دارد و دشمن دار آنكه را كه او را دشمن دارد، پس عمر بعد از این جریان على علیه السّلام را ملاقات كرد و باو گفت: گوارا باد تو را اى پسر ابى طالب، صبح و شام نمودى در حالیكه مولاى‌ هر مرد و زن مؤمن هستى.

323- میرزا محمّد بن معتمد خان بدخشى، مؤلّف «مفتاح النجا فی مناقب آل العبا» و «نزل الابرار بما صحّ من مناقب اهل البیت الاطهار»- در بمبى بچاپ- رسیده- و این دو كتاب دلالت دارند بر تسلّط كامل و احاطه مؤلّف نامبرده در علم حدیث و فنون آن و وقوف كامل به مسانید آن، حدیث غدیر را در دو كتاب مذكور بطرق بسیار روایت نموده كه بنقل از دو كتاب مزبور در صفحات 48 و 53 و 56 و 60 و 62 و 76 و 86 و 98 و 99 و 102 و 107 ذكر شده، و روایت او در حدیث مناشده رحبه خواهد آمد، و نامبرده را در پیرامون صحت حدیث مزبور سخنى است كه در باب كلمات در پیرامون سند حدیث خواهد آمد.

324- محمّد صدر العالم، مؤلّف كتاب «المعارج العلى فی مناقب المرتضى»، نامبرده حدیث غدیر را بطرق متعددش در كتاب خود (معارج) ذكر نموده، بعضى از طرق او در صفحات 54 و 107 و 109 گذشت، و در باب نزول آیه سأل سائل پیرامون حدیث غدیر و در حدیث تهنیت خواهد آمد. و در تواتر و صحت حدیث مزبور نامبرده را سخنى است كه در باب كلمات پیرامون سند حدیث خواهد آمد.

325- حامد بن على بن ابراهیم بن عبد الرحیم حنفى- دمشقى- معروف به عمادى- (در سال 1103- در دمشق متولد و در 1171 وفات یافته)، مرادى در جلد 2 «سلك الدّرر» ص 11- 19 شرح حال او را ثبت و درباره او گوید: مفتى حنفیّه در دمشق و فرزند مفتى آنجا، صدر آنها و پسر صدر، صدرى كه داراى مهابت و بزرگوارى بوده جلیل القدرترین عالم، فقیه فاضل فرضى، نامبرده عالمى است محقق و ادیب و عارف و هوشیار و كامل و مهذّب. سپس استادان او و تألیفات بسیار و گرانبهاى او را تعداد نموده، از جمله «الصلوة الفاخره بالاحادیث المتواتره» كه در مصر چاپ شده و نمونه‌هائى از نظم و نثر او را ذكر نموده كه هر دو نمودار احاطه و تسلّط او در علم و ادب است، نامبرده حدیث غدیر را از طرق بسیار روایت نموده و آنها را در كتاب خود «الصلوة الفاخره» از احادیث متواتره بشمار آورده، لفظ او در باب‌ كلمات پیرامون سند حدیث غدیر خواهد آمد.

326- عبد العزیز، ابو ولىّ اللّه احمد بن عبد الرحیم عمرى- دهلوى، متوفاى 1176، یكى از كسانى است كه تألیف بسیار نموده، از جمله تألیفات گرانبهایش كه چاپ شده «اجوبة المسائل الثلاث» «الانصاف فی بیان سبب الاختلاف» «تنویر العینین» «رسائل الدهلوى» «حجة اللّه البالغه فی اسرار الاحادیث و علل الاحكام» «شرح تراجم ابواب صحیح بخارى» «عقد الجید فی الاجتهاد و التقلید» «فتح الخبیر بما لا بد من حفظه فی علم التفسیر» «الفوز الكبیر مع فتح الخبیر فی اصول التفسیر» «القول الجمیل فی التصوّف» و از جمله كتب و تألیفات او است «قرة العینین»، و «ازالة الخفآء»، نامبرده- در «قرة العینین» ذكر نموده: از براء بن عازب و زید بن ارقم باینكه: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله چون در غدیر خم فرود آمد، دست على علیه السّلام را گرفت و فرمود: آیا شما نیستید كه میدانید، من اولى (سزاوارتر) هستم بهر مؤمن از خودش؟ گفتند: بلى: پس فرمود: بار خدایا هر كس كه من مولاى اویم، على مولاى او است، بار خدایا دوست بدار آنكه را كه او را دوست دارد و دشمن دار آنكه را كه او را دشمن دارد، سپس بعد از این جریان عمر او را (على علیه السّلام را) ملاقات نمود و باو گفت: گوارا باد تو را اى پسر ابى طالب، صبح و شام نمودى در حالیكه مولاى هر مرد و زن مؤمن هستى، احمد این روایت را با بررسى سند ذكر نموده، و در «ازالة الخلفآء» روایتى را كه حاكم با بررسى سند از زید بن ارقم از حدیث غدیر آورده، بدو لفظ و بدو طریق كه در صفحه 66 ذكر شده، روایت نموده.

327- محمّد بن سالم بن احمد مصرى حفنى «2» شمس الدّین شافعى (در سال 1101 متولد و در 1181 وفات یافته) نامبرده یكى از فقهائى است كه با استفاده از استادان ذیفنون قاهره در علوم متنوعه شركت كرده، شرح حال او در جلد 4 (سلك الدّرر) ص 49 و در جلد 10 (الخطط الجدیده) صفحه 74 موجود است، نامبرده را تألیفات گرانبهائى است، از جمله آنها «انفس نفائس الدّرز» كه در حاشیه «المنح المكیّه» چاپ شده و حاشیه او بشرح عزیزى بر «الجامع الصغیر» و «الثمرة البهیه فی اسمآء الصحابة البدریّه»، نامبرده حدیث غدیر را در حاشیه «الجامع الصغیر» چاپى ذكر نموده است.

328- سید محمّد بن اسماعیل بن صلاح، الامیر الیمانى- صغانى- حسینى- (در سال 1059 متولد و در 1182 وفات یافته)، نامبرده یكى از شعراى غدیر است كه شعر و شرح حال او در شعراء قرن دوازدهم خواهد آمد، حدیث او درباره غدیر خم در صفحه 73 گذشت و در داستان تهنیت خواهد آمد، و او را سخنى است كه در باب كلمات پیرامون سند حدیث ذكر خواهد شد.

329- شهاب الدّین، احمد بن عبد القادر حفظى، شافعى، نامبرده یكى از شعراء غدیر است كه شعر و شرح حال او ضمن شعراء قرن دوازدهم خواهد آمد، و لفظ او در كلمات پیرامون سند حدیث غدیر و در شرح حال او ذكر خواهد شد.

پی نوشت :
(1) مقبل قریه‌ایست از توابع بلاد كوكبان در كشور یمن.

(2) نسبت به حفنه از توابع بلبیس؟؟؟؟؟ مصر است‌




امکانات وبلاگ


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره ابلاغ غدیر