تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
قرن دوم
(علمآء قرن دوم اسلامى)
1- ابو محمّد عمرو بن دینار جمحى مكى متوفاى 115 ر 116، بطوریكه در ص 244 خلاصه خزرجى مندرج است: مسعر، سه بار (كه حاكى از تأكید است) موثق بودن نامبرده را تصدیق و اعلام داشته. بحدیثى كه نامبرده از طاوس تابعى در ص 120 روایت نموده مراجعه شود.

2- ابو بكر محمّد بن مسلم بن عبید اللّه قرشى زهرى متوفاى 124. نامبرده یكى از پیشوایان بنام و مشهور است و او عالم حجاز و شام است، بسیارى از صاحبان تذكره شرح حال او را ثبت و نسبت باو ستایش نموده‌ اند، ذهبى در جلد 1 تذكره‌ خود ص 96 مینگارد: مناقب این دانشمند بزرگ (زهرى) در خور آنست كه (لا اقل) در چهل ورق درج و شرح داده شود؛ حدیث او در ص 53 و 68 گذشت.

3- عبد الرحمن بن قاسم بن محمّد بن ابى بكر تیمى- ابو محمّد مدنى متوفاى 126، احمد و ابن سعد و ابو حاتم او را توثیق نموده‌ اند و خزرجى در صفحه 197 خلاصه‌اش او را به پیشوائى و موثق بودن ستوده است، نامبرده مناشده جوانى را با ابى هریره بحدیث غدیر روایت نموده است، كه خواهد آمد.

4- بكر بن سواده بن ثمامه بصرى متوفاى 128، طبق مندرج در صفحه 44 خلاصه خزرجى، یكى از فقهاء و پیشوایان است، ابن معین و ابن سعد و نسائى او را توثیق نموده‌اند. طریق روایت او كه منتهى بجابر می شود صحیح و همه رجال سندش ثقه و مورد اعتمادند- در ص 50 گذشت.

5- عبد اللّه بن ابى نجیح یسار ثقفى- ابو یسار مكّى- متوفاى 131، بطوریكه در ص 183 «خلاصه» و ص 145 «التقریب» مندرج است، احمد او را توثیق نموده.حدیث او كه طریق آن صحیح و رجال سند آن مورد اعتماد و وثوقند در صفحه 78 گذشت.

6- حافظ. مغیرة بن مقسم ابو هشام ضبّى كوفی (از مادر نابینا متولد شده) متوفاى 133، طبق مندرج در جلد 1 تذكره ذهبى ص 128 و خلاصه خزرجى ص 320 عرزمى و عجلى او را توثیق نموده‌اند، حدیث او در ص 64 گذشت.

7- ابو عبد الرحیم خالد بن زید جمحى مصرى متوفاى 139، فقیهى است اهل فتوى، ابو زرعه و عجلى و یعقوب بن سفیان و نسائى او را توثیق نموده‌اند و ابن حبّان او را در شمار افراد مورد وثوق و اعتماد یاد كرده، شرح حال او در جلد 3 «تهذیب التهذیب» ص 129 مندرج است، روایت او در داستان (مناشده) بلفظ زاذان و باسناد صحیح كه رجال سند آن همگى ثقه هستند، خواهد آمد.

8- حسن بن حكم نخعى- كوفی (بعد از سال 140 وفات یافته)، طبق مندرج در خلاصه خزرجى ص 67- ابن معین او را موثق دانسته، حدیث ركبان بطریق‌ او خواهد آمد و طریق مزبور صحیح و رجال آن همگى ثقه می باشند.

9- ادریس بن یزید ابو عبد اللّه اودى كوفی، نسائى او را موثق دانسته، روایت او در ص 40 گذشت و حدیث مناشده جوانى با ابى هریره بطریق او خواهد آمد و طریق حدیث مذكور و مناشده هر دو صحیح و رجال آنها همگى ثقه می باشند.

10- یحیى بن سعید بن حیّان تیمى كوفی مدنى، طبق خلاصه خزرجى ص 363 عجلى او را ثقه و صالح دانسته و ابن حبّان وفات او را بسال 145 ثبت نموده- طریق حدیث او از عمویش (یزید بن حیان- تابعى-) كه سند آن از اسناد مسلم است (در «صحیح» او) و رجال آن ثقه هستند، در ص 127 گذشت.

11- حافظ عبد الملك بن ابى سلیمان عرزمى كوفى، متوفاى 145- احمد بن حنبل و نسائى او را توثیق نموده‌ اند و ذهبى در جلد 1 تذكره‌اش ص 139 گفته كه: نامبرده از حفاظ- صاحب دقت نظر است، حدیث از او باسناد صحیح و با رجال موثق در ص 63 و 73 گذشت، و روایت او در داستان (مناشده) رحبه بلفظ زاذان خواهد آمد.

12- عوف بن ابى جمیله عبدى هجرى بصرى متوفاى 146- نسائى و جماعتى او را توثیق نموده‌اند، خزرجى در ص 253 «تذكره» و ابن حجر در ص 199 «تقریب»- از او نام برده‌اند، بحدیث مذكور در ص 65 مراجعه نمائید، رجال اسناد حدیث مزبور ثقه هستند.

13- عبد اللّه بن عمر بن حفص بن عاصم بن عمر بن خطّاب عدوى عمرى مدنى، یكى از فقهاء هفتگانه است- ابن معین و نسائى و ابو زرعه و ابو حاتم او را توثیق نموده‌اند، وفات او بسال 147 و بقولى در غیر این سال واقع شده، ابن حجر شرح حال او را در جلد 8 «تهذیب» ص 40 ذكر نموده و حافظ عاصمى روایتى را بطریق او در «زین الفتى» آورده است.

14- نعیم بن حكیم مدائنى متوفاى 148 حافظ ابو عوانه و حافظ قطان از او روایت كرده‌اند، ابن معین و عجلى او را توثیق نموده‌ اند و شرح حال او را خطیب‌ در جلد 13 تاریخش ص 302 ذكر نموده- طریق منتهى باو در ص 102 گذشت و طریق او صحیح و رجال آن همگى ثقه می باشند.

15- طلحة بن یحیى بن طلحة بن عبید اللّه تیمى كوفی متوفاى 148- عجلى و ابن معین او را توثیق نموده‌ اند و صلاحیت او را ابو زرعه و نسائى تأیید كرده‌ اند.

شرح حال او را خزرجى در «خلاصه» ص 153 و ابن حجر در «تهذیب التهذیب» ثبت نموده‌ اند. حدیث او در ص 89 گذشت.

16- ابو محمّد كثیر بن زید «1» اسلمى- بعد از سال 150 درگذشته و به (ابن ماقبه) معروف است. ابو زرعه گفته: نامبرده متصف بصدق است و در (روش) او نرمى و ملایمت است (كنایه از اینكه سخت‌گیرى در خصوصیّات رجال ندارد) شرح حال او را خزرجى در «خلاصه» ص 283 ذكر نموده، حدیث از او بطریقى كه بقیه رجال آن همگى ثقه هستند در ص 103 گذشت.

17- حافظ محمّد بن اسحاق مدنى صاحب سیره متوفاى 151 ر 152- علماء بنام و معروف او را بموثق بودن و پیشوائى و علم و حفظ و دقت نظر تعریف نموده‌اند.شرح حال او را ذهبى در جلد 1 تذكره‌اش ص 155 و خزرجى در ص 279 «خلاصه» ثبت كرده‌اند: حاكم بطریق او در (مستدرك) جلد 3 ص 110 روایت نموده بطوریكه در ص 48 و غیره گذشت.

18- حافظ معمر بن راشد، ابو عروه ازدى بصرى متوفاى 153 ر 4، عجلى و نسائى و سمعانى او را توثیق نموده‌اند و ذهبى در جلد 1 «تذكره» ص 171 با تعبیر به، امام و حجّت او را یاد كرده، و حدیث او بطریق صحیح كه رجال آن ثقه هستند در ص 46 گذشت.

19- حافظ مسعر بن كدام ابن ظهیر هلالى رواسى كوفی متوفاى 153 ر 155، قطان گفته: همانند او را نیافتم، او دقیق النظرترین علماء بود و شعبه گفته: از فرط استوارى و متانت، مصحف نامیده میشده، احمد و ابو زرعه و عجلى او را توثیق‌ نموده‌اند، بتذكره ذهبى در جلد 1 ص 169 و خلاصه خزرجى ص 320 مراجعه نمائید.روایت او در داستان (مناشده) بلفظ عمیره همدانى خواهد آمد.

20- ابو عیسى حكم بن ابان عدنى، متوفاى 154 ر 5، عجلى گوید: نامبرده ثقه‌ایست داراى سیره و روش، نامبرده در آن هنگام كه چشمها آرام میگرفت (بخواب میرفت) تا زانوى خود در دریا میایستاد و بذكر خدا اشتغال می ورزید! خزرجى شرح حال او را در «خلاصه» ص 75 چنین نگاشته، حدیث او در صفحه 48 گذشت «2».

21- عبد اللّه بن شوذب بلخى- ببصره آمده و در آنجا مسكن گرفته، متوفاى 157- قریبا در باب روزه غدیر بشرح حال او آگاهى خواهید یافت، و گفتار ابن ولید درباره او خواهد آمد، نامبرده داراى چهره روحانى و منظر ملكوتى بوده، حدیث روزه غدیر را بطریق صحیح كه رجال آن همگى ثقه هستند، او روایت نموده است.

22- حافظ شعبة بن حجاج ابو بسطام واسطى- به بصره آمده و در آنجا مسكن گزیده و در سال 160 وفات یافته، بقول ابن معین نامبرده پیشواى اهل تقوى است و بقول حكم پیشواى پیشوایان است و بقول ثورى: شعبه در حدیث فرمانرواى اهل ایمان است، ذهبى در جلد 1 تذكره ص 174 و خزرجى در «خلاصه» ص 140 شرح حال او را ثبت نموده‌اند- حدیث او در ص 64 بطریق صحیح و رجال موثق و همچنین در ص 68 و 72 و 79 و 93 گذشت و حدیثى از او در داستان (مناشده) بلفظ زید بن یثیع خواهد آمد.

23- حافظ ابو العلاء كامل بن علاء تمیمى كوفی متوفاى در حدود 160، ابن معین او را توثیق نموده و ابن عدى و نسائى بر حسب مندرج در خلاصه خزرجى ص 272 گفته‌اند كه (باكى بر او نیست) و حاكم در «مستدرك» صحیح بودن‌ حدیث او را تایید نموده. حدیث نامبرده بطریق صحیح و رجالى كه همگى موثق هستند در ص 67 گذشت.

24- حافظ سفیان بن سعید ثورى ابو عبد اللّه كوفی- در سال 161 در بصره درگذشته است و ولادت او در سال 77 تعیین شده، خطیب در جلد 9 تاریخش ص 252 او را پیشوائى از پیشوایان مسلمین و نشانه از نشانه‌هاى دین دانسته و تصریح نموده كه: پیشوائى او مورد اجماع است، بطوریكه با مراتب اتقان و ضبط و حفظ و معرفت و زهد و ورع كه در او است از هر گونه تعریف و تزكیه بى‌نیاز است؛ در جلد 7 تاریخ خطیب ص 377 مندرج است كه: خبر داد ما را ابو الفتح محمّد بن حسین عطّار (قطیط) از محمّد بن احمد بن عبد الرحمن معدّل- در اصفهان- از ابو بكر محمّد بن عمر تمیمى حافظ (جعابى) از حسن بن على بن سهل عاقولى از حمدان بن مختار از حفص بن عبید اللّه «3» بن عمر از سفیان ثورى از على بن زید از انس كه گفت: شنیدم از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله میفرمود: من كنت مولاه فعلى مولاه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه.

25- حافظ اسرائیل بن یونس بن ابى اسحق سبیعى ابو یوسف كوفی متوفاى 162، ابن معین و غیره او را توثیق نموده‌ اند و ذهبى در جلد 1 تذكره‌اش- ص 193 مبالغه در ستایش نسبت باو نموده، حدیث از او در ص 80 گذشت، و در داستان (مناشده) حدیث او بطریق صحیح و رجال موثق خواهد آمد.

26- جعفر بن زیاد كوفی احمر متوفاى 165 ر 7، ابو داود گفته مورد وثوق و اعتماد است؛ و شیعى است، و بشرح مندرج در خلاصه خزرجى ص 53 ابو زرعه او را متصف بصدق معرفى كرده و نسائى گفته: باكى بر او نیست، حدیث او در داستان (مناشده) رحبه بلفظ عبد الرحمن بطریق صحیح و رجال موثق خواهد آمد.

27- مسلم بن سالم هندى ابو فروه كوفی (در اواسط قرن دوم درگذشته) ابن معین او را توثیق نموده و ابو حاتم صلاحیت او را در حدیث تأیید و گفته كه: باكى‌ بر او نیست؛ حدیث او از عبد الرحمن بن ابى لیلى در داستان (مناشده) رحبه بطریق صحیح و رجال موثق خواهد آمد.

28- حافظ قیس بن ربیع ابو محمّد اسدى كوفی متوفاى 165، عفان گوید كه او مورد وثوق و اعتماد بوده است، و یعقوب ابن شیبه گوید: نامبرده در نزد جمیع اصحاب ما. متصف بصدق است و آنچه را از (احادیث) نوشته داراى صلاحیت است، ولى نیروى حفظ او خوب نیست، ذهبى در جلد 1 «تذكره» ص 205 و خزرجى در «خلاصه» ص 270 شرح حال او را ثبت نموده‌اند، حدیث او در ص 85 گذشت، و در نزول آیه اكمال دین در مورد على علیه السّلام در روز غدیر نیز حدیث او ذكر خواهد شد.

29- حافظ حمّاد بن سلمة ابو سلمه بصرى متوفاى 167؛ ابن معین او را توثیق كرده و ابن معمر او را از ابدال بشمار آورده و قطان گوید؛ هر كه را دیدید كه نسبت باو نكوهش میكند. او را در اسلام متهم بدانید. وهب گوید: حماد اعلم ما است، و بر ما سرورى دارد، ذهبى او را كامل در عربیت و مردى فقیه و فصیح و سخن‌ور و داراى سیره و روش دانسته، شرح حال او در جلد 1 تذكره ذهبى ص 182 و در ص 78 خلاصه خزرجى ثبت است، بصفحه 45 مراجعه نمائید. بنابر این- حدیث بطریق او كه منتهى به براء بن عازب میشود صحیح و رجال آن مؤثق است و حدیث او در موضوع تهنیت باسناد صحیح و رجال موثق خواهد آمد.

30- حافظ عبد اللّه بن لهیعه ابو عبد الرحمن مصرى متوفاى 174، ذهبى در جلد 1 «تذكره» ص 215 شرح حال او را ثبت نموده و درباره او گفته: پیشواى بزرگ، قاضى دیار مصر و دانشمند و محدّث آن منطقه. و گوید: احمد بن حنبل درباره نامبرده گفته: در آنچه نوشته داراى صلاحیت و در طلب علم كوشا بوده است، بصفحه 50 مراجعه نمائید، بنا بمراتب مذكوره طریق رسیده از او كه منتهى بجابر انصارى میشود صحیح و رجال آن موثق میباشند.

31- حافظ ابو عوانه وضّاح ابن عبد اللّه یشكرى واسطى بزّاز متوفاى‌ 175 ر 6، نامبرده متصف براستى و مورد وثوق و اعتماد بوده و بطوریكه در «تهذیب التهذیب» و جلد 1 تذكره ذهبى ص 241 مذكور است، همگان بحجیت او در آنچه حدیث نموده اجماع دارند، طرق منسوب باو در ص 64 باسانید صحیح و در ص 31 و 66 و 97 گذشت، و بسیارى از طرق روایت او صحیح است.

32- قاضى شریك بن عبد اللّه، ابو عبد اللّه نخعى كوفى متوفاى 177، ذهبی در جلد 1 «تذكره» ص 210 نامبرده را یكى از پیشوایان مشهور اعلام نموده گوید: حدیث او حسن است و نامبرده پیشوائی است فقیه و محدّث و داراى احادیث بسیار و در اتقان و استوارى مانند حماد بن زید نیست، بخارى استشهاد باو نموده و مسلم بپیروى و متابعت او نقل روایت نموده، یحی بن معین او را توثیق كرده و محى الدّین بن ابى الوفاء در جلد 1 «الجواهر المضیّه» ص 256، او را از حنفیّه معرفى نموده، حدیث او بطریق صحیح و رجال موثق در ص 66 و همچنین در ص 92 گذشت و حدیث او بطریق صحیح در داستان (مناشده) رحبه؟؟؟؟ و در داستان مناشده جوانى باابى هریره خواهد آمد.

33- حافظ عبد اللّه «عبید اللّه» بن عبید الرحمن «عبد الرحمن» كوفى. پدر عبد الرحمن اشجعى متوفاى 182 بطوریكه در جلد 1 «تذكرة الحفّاظ» ص 284 و «التقریب» ص 170 مذكور است ابن معین و ذهبى و ابن حجر او را توثیق نموده‌اند حدیث او بطریق صحیح و رجال موثق در ص 61 گذشت.

34- نوح بن قیس ابو روح حدانى بصرى متوفاى 183؛ مرّه و ابن معین بطوریكه در ص 347 «الخلاصه» و حاشیه آن مذكور است، نامبرده را توثیق نموده‌ اند، حدیث او در ص 76 گذشت.

35- مطلب بن زیاد بن ابى زهیر كوفى ابو طالب متوفاى 185، گروه زیادى از حفاظ و پیشوایان حدیث بروایت او اعتماد نموده‌ اند و ابن معین او را توثیق نموده، در نزد ابى داود و ابن حجر متصف بصدق است و در نزد دیگران محدّثى است بزرگوار؛ شرح حال او در «التقریب» ص 247 و «الخلاصه» 324 مذكور است؛ حدیث رسیده از او در داستان (مناشده) مردى عراقى با جابر انصارى بطریق صحیح و رجال موثق خواهد آمد.

36- قاضى حسان بن ابراهیم عنزى ابو هاشم متوفاى 186؛ احمد و ابو زرعه و ابن معین و ابن عدى چنانكه در «الخلاصه» و حاشیه آن ص 64 مذكور است، نامبرده را توثیق نموده‌ اند، حدیث او بطریقى كه تمام رجال آن ثقه هستند در ص 66 گذشت.

37- حافظ جریر بن عبد الحمید ابو عبد اللّه ضبّى كوفی (بعدا- رازى) متوفاى 188 «در سن 78 سالگى درگذشته»، ذهبى در جلد 1 تذكره خود ص 247 ضمن ذكر نامبرده گوید: علماء علم حدیث بسبب اعتماد و وثوق باو و مراتب حفظ و وسعت دامنه دانش او (از مواطن خود) بسوى او می شتافتند.حدیث از او بطریق حافظ عاصمى باسناد صحیح و رجالى كه همگى ثقه هستند، در ص 127 گذشت و همین طریق روایت او، سند مسلم است كه درباره خطبه روز غدیر در صحیح خود روایت نموده.

38- فضل بن موسى ابو عبد اللّه مروزى سینانى متوفاى 192، بشرح مندرج در «الخلاصه» ص 263 ابن معین و ابو حاتم او را توثیق نموده‌اند و در «التقریب» ص 205 بعنوان ثقه و صاحب دقت نظر ثبت گردیده. حدیثى از او بلفظ سعید و زید بطریق صحیح و رجال موثق در داستان (مناشده) رحبه خواهد آمد.

39- حافظ محمّد بن جعفر مدنى بصرى ابو عبد اللّه غندر متوفاى 193، نامبرده از حفاظ با اتقان است، ابن معین گوید: آثار كتبى او صحیح‌ ترین آثار است، بعضى خواستند او را بخطاء نسبت دهند و نتوانستند، ذهبى شرح حال او را در جلد 1 تذكره‌اش ص 274 درج نموده، حدیث او با اسناد صحیح و رجال ثقه در ص 31 و همچنین در صفحات 32 و 35 و 48 گذشت، و روایت از او در داستان (مناشده) در رحبه بلفظ سعید و باسناد صحیح و رجال ثقه خواهد آمد.

40- حافظ اسمعیل بن علیه ابو بشر ابن ابراهیم اسدى متوفاى 193، ذهبى در جلد 1 تذكره خود در ص 295 از ابى داود حكایت نموده كه گفت: احدى نبود مگر آنكه بخطا افتاد، جز- ابن علیه و بشر- و ابن معین گفته: نامبرده مردى است موثق و موصوف بورع و تقوى، و از شعبه نقل شد: كه او بر محدثین سرورى دارد. حدیث او در داستان (تهنیت) «بعنوان پسر خواهر حمید طویل» خواهد آمد.

41- حافظ محمّد بن ابراهیم ابو عمرو ابن ابى عدى سلمى بصرى، در سال 194 در بصره وفات یافته، بطوریكه در جلد 1 «تذكرة الحفاظ» ص 296 و در «خلاصه خزرجى» ص 276 مذكور است نسائى و ابو حاتم و ذهبى او را توثیق نموده‌ اند، حدیث بطریق او با اسناد صحیح و رجال موثق در ص 65 گذشت.

42- حافظ محمّد بن خازم ابو معاویه تمیمى ضریر متوفاى 195، بشرح مندرج در «خلاصه» و حاشیه آن ص 285، عجلى و نسائى و ابن خراش او را توثیق نموده‌اند و خطیب شرح حال او را در جلد 5 تاریخ خود ص 242- 249 درج نموده، حدیث از او با اسناد صحیح در ص 82 گذشت.

43- حافظ محمّد بن فضیل ابو عبد الرحمن كوفی (متوفاى 195)، ابن معین او را توثیق نموده و ابو زرعه او را متصف بصدق دانسته و نسائى گفته؛ باكى بر او نیست (یعنى بر او و روایتش اشكال و ایرادى نیست) و ابن حجر در «تقریب» گفته كه: نامبرده راستگو و (بموازین حدیث) شناسا و دانا است، و ذهبى در جلد 1 «تذكره» از او بوثوق و اعتماد- یاد كرده، حدیث ركبان از او بطریق صحیح و با رجال موثق خواهد آمد.

44- حافظ. وكیع بن جراح رواسى. ابو سفیان كوفی متوفاى 196 ر 197، ابن معین و عجلى و ابن سعد او را ثقه دانسته‌ اند و احمد گفته: همانند او در دانش و نیروى حفظ و اتقان توام با خشوع و ورع ندیدم، شرح حال او را خطیب در جلد 13 تاریخش ص 466 و ذهبى در جلد 1 تذكره‌اش ص 280 و خزرجى در «الخلاصه» صفحه 356 ثبت نموده‌ اند، امام احمد بن حنبل در مناقبش (بنا بر آنچه نقل‌ شده) حدیثى را با دقت در اسناد آن از نامبرده (حافظ- وكیع) روایت نموده كه او از اعمش- از سعد بن عبیده- از ابن بریده از پدرش حدیث كرده كه: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله فرمود: من كنت مولاه فعلى مولاه در «الجامع الصغیر» روایت منسوب باو ذكر شده، و اسناد آن صحیح و رجال آن ثقه هستند.

45- سفیان بن عیینه- ابو محمّد هلالى كوفی (در سال 198 در مكه وفات یافته) ذهبى در جلد 1 تذكره‌اش ص 239 تصریح نموده كه: نامبرده پیشوائى بوده داراى حجت و برهان و موصوف بقوه حفظ و وسعت دامنه دانش و بزرگى قدر و مقام؛ و ابن خلكان در جلد 1 تاریخش صفحه 226 اعلام نموده كه: نامبرده پیشوائى بوده است دانشمند و با دقت نظر و زاهد و ورع و اهل حدیث بر صحت حدیث و روایت او اجماع و اتفاق دارند، و بسیارى از صاحبان تذكره شرح حال او را توام با ستایش ثبت نموده‌اند، حدیث او در نزول آیه سأل سآئل پیرامون داستان غدیر خواهد آمد و حدیث او بطریق صحیح و با رجال موثق در ص 48 و 120 گذشت.

46- حافظ عبد اللّه بن نمیر، ابو هشام همدانى خارفى، ذهبى در جلد 1 تذكره‌ اش ص 299 شرح حال او را ثبت و توثیق یحیى بن معین و غیره را نسبت باو نقل كرده، نامبرده از بزرگان اصحاب حدیث بوده و در سال 199 در سن 84 سالگى درگذشته، به صفحات 63 و 73 مراجعه نمائید، و این طریق كه در حدیث او است بر طبق اختیار ابن سعد (و همچنین ابن معین و هیثمى) از عطیّه عوفی (ثقه) طریق صحیحى است و رجال آن ثقه می باشند. و حدیث مناشده در روز رحبه بروایت او بلفظ زاذان خواهد آمد.

47- حافظ حنش بن حرث بن لقیط نخعى كوفی، ابو نعیم و هیثمى او را موثّق دانسته‌اند، و ابو حاتم گفته: باكى بر او نیست، حدیث ركبان از او بطریق صحیح و با رجال ثقه خواهد آمد.

48- ابو محمّد موسى بن یعقوب زمعى مدنى، ابن معین او را موثق دانسته و ابو داود او را صالح اعلام نموده، وفات او در پایان خلافت منصور اتفاق افتاده، حدیث او در صفحه 82 بطریق صحیح و با رجال ثقه گذشت.

49- علاء بن سالم عطار كوفی (شیخ الاشج) ابى سعید. پیشواى موثّق، خطیب و غیره داستان مناشده را بطریق او روایت نموده‌اند كه خواهد آمد.

50- ارزق بن على بن مسلم حنفى- ابو الجهم كوفی، ابن حبان (بطوریكه در ص 21 خلاصه مذكور است) او را موثق دانسته، حدیث او در ص 66 بسند صحیح و با رجال موثق گذشت.

51- هانى بن ایوب حنفى كوفی، ابن كثیر در جلد 5 تاریخش ص 211 او را توثیق نموده، نسائى حدیث او را در داستان مناشده بلفظ عمیره با دقت در سند روایت نموده، بنا بر این طریق او صحیح و رجال آن ثقه هستند.

52- فضیل بن مرزوق اغرّ رقاشى رواسى كوفی- ابو عبد الرحمن، متوفاى حدود 160، ثورى و ابن عیینه و ابن معین او را توثیق نموده‌اند و هیثم ابن جمیل گوید: نامبرده از جهة زهد و فضل پیشواى هدایت بوده و مسلم حدیث او را در صحیح خود با دقت در سند روایت كرده، و ابن حجر در جلد 2 «تهذیب التهذیب» ص 299 شرح حال او را ثبت نموده؛ حدیث او در (مناشده) بلفظ سعید و عمرو با اسناد صحیح كه رجال آن ثقه هستند خواهد آمد.

53- ابو حمزه سعد بن عبیده سلمى كوفی (در زمان ولایت عمرو بن هبیره وفات یافته) نسائى و ابن حجر بطوریكه در (خلاصه) ص 115 و (تقریب) ص 89 مندرج است نامبرده را توثیق نموده‌اند، حدیث او باسناد صحیح و رجال ثقه كه از عبد اللّه ابن بریده (ثقه) از پدرش روایت كرده، در ص 80 گذشت.

54- موسى بن مسلم حزامى شیبانى- ابو عیسى كوفى طحّان- معروف به- موسى صغیر، ابن معین او را توثیق نموده و ابن حبّان در شمار افراد مورد ثقه و اعتماد از او یاد كرده، ابن حجر در جلد 10 «تهذیب التهذیب» ص 372 شرح حال او را ثبت نموده، حدیث او باسناد صحیح و رجال ثقه در ص 82 گذشت.

55- یعقوب بن جعفر بن ابى كثیر انصارى مدنى، نامبرده از موسى بن یعقوب زمعى (ثقه مذكور در ردیف 48) روایت میكند، و محمّد بن یحیى بن ابى عمر (ثقه) متوفاى 243 از او روایت می نماید، حدیث او در ص 82 گذشت و هم خواهد آمد.

56 عثمان بن سعد بن مرّه قرشى ابو عبد اللّه (ابو على) كوفى (مكفوف).ابن حبان او را در شمار افراد مورد ثقه و اعتماد یاد كرده و حافظ ابو كریب و نظراء او از پیشوایان علم حدیث، از او روایت كرده‌اند، حدیث او در موضوع مناشده نقل از شریك خواهد آمد.

پی نوشت :
(1) در خلاصه و غیره چنین است و در تقریب (زبید) قید شده.

(2) سفیان بن عیینه از او روایت میكند، بنا بر این آنچه كه در صفحه 48 از ابن ابى غنیه در متن قید شده تصحیف است و صحیح همانست كه در زیر صفحه از ابى نعیم نقل شده است‌
(3) نامبرده بقرینه حمدان و ثورى: حفص بن عبد اللّه سلمى ابو عمرو است‌
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :