صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سوره توبه
آیه 3
( و [این آیات‌] اعلامى است از جانب خدا و پیامبرش به مردم در روز حجّ اكبر كه خدا و پیامبرش در برابر مشركان تعهّدى ندارند [با این حال‌] اگر [از كفر] توبه كنید آن براى شما بهتر است، و اگر روى بگردانید پس بدانید كه شما خدا را درمانده نخواهید كرد؛ و كسانى را كه كفر ورزیدند از عذابى دردناك خبر ده.)

1 ـ علىّ بن الحسین گفت: علىّ بن ابى طالب (ع) را در قرآن نام‌هایى است كه مردم آنها را نمى‌دانند. گفتم: آن چیست؟ گفت: «و اذان من اللّه و رسوله» به خدا سوگند اذان در روز حج اكبر، على است.

2 ـ ابن عباس گفت: میان پیامبر خدا و قبائلى از عرب پیمان بود، پس خداوند به پیامبرش فرمان داد پیمان هر صاحب پیمانى را به خودشان برگرداند مگر كسى كه نماز واجب را بپا دارد و زكات واجب را بپردازد، پس علىّ بن ابى طالب (ع) را با نه آیه متوالى از اول سوره برائت مبعوث كرد و پیامبر به او فرمان داد كه آن آیات را در روز عید قربان كه روز حج اكبر است نزد جمره بزرگ بخواند و او این آیات را خواند.

3 ـ انس بن مالك گفت: پیامبر خدا سوره برائت را با ابو بكر به جانب اهل مكه فرستاد، چون به ذو الحلیفه رسید كسى را دنبال او فرستاد و او را برگردانید و گفت:
آن را جز مردى از اهل بیت من نبرد، پس على را فرستاد.

4 ـ عامر شعبى از علىّ بن ابى طالب (ع) نقل مى‌كند كه چون پیامبر خدا او را برانگیخت كه در میان مردم در حج اكبر اعلام كند، على گفت: آگاه باشید پس از این سال هیچ مشركى حج نكند، آگاه باشید هیچ كس به طور عریان طواف نكند، آگاه باشید هیچ كس به بهشت نمى‌رود مگر اینكه مسلمان باشد و هر كس كه با محمد (ص) پیمانى داشته باشد وقت آن تا پایان مدت آن است و خدا و پیامبرش از مشركان بى‌زارند.

5 ـ ابن عباس گفت: پیامبر، ابو بكر را فرستاد تا آن كلمات را ندا دهد آنگاه على را به دنبال او فرستاد تا نامه پیامبر را به او دهد، در آن هنگام كه ابو بكر در راه بود صداى ناقه پیامبر را از دور شنید و با نگرانى بیرون شد و گمان كرد كه پیامبر است ولى او على بود كه نامه پیامبر خدا را به او داد و در آن ابو بكر مأموریت یافته بود كه در موسم باشد و على مأموریت یافته بود این كلمات را ندا دهد، پس رفتند و حج به جاى آوردند و على در ایّام تشریق به پا خاست و ندا در داد كه ذمه خدا و رسول او از هر مشركى بى‌زار است، چهار ماه در زمین بگردید و پس از این سال هیچ مشركى حج نكند و هیچ كس در بیت عریان طواف نكند و جز مؤمن كسى وارد بهشت نخواهد شد. پس على این كلمات را ندا مى‌داد و هر وقت خسته مى‌شد ابو هریره ندا مى‌داد.

6 ـ ابن عباس گفت: پیامبر خدا آیات نخستین سوره برائت را با ابو بكر فرستاد و به او فرمان داد كه آنها را به مردم بخواند، پس جبرئیل نازل شد و گفت: آنها را نخواند مگر تو و یا على، پس على را به دنبال ابو بكر فرستاد و ابو بكر صداى ناقه شنید و گفت: پشت سر تو چیست یا على؟ آیا درباره من چیزى نازل شده است؟ گفت: نه ولى پیامبر خدا فرمود: آن را نخواند مگر من یا على، ابو بكر آن آیات را به على داد و على آنها را به مردم خواند.

آیه 19
(آیا سیراب ساختن حاجیان و آباد كردن مسجد الحرام را همانند [كار] كسى پنداشته‌ اید كه به خدا و روز بازپسین ایمان آورده و در راه خدا جهاد مى‌كند؟ [نه، این دو] نزد خدا یكسان نیستند، و خدا بیدادگران را هدایت نخواهد كرد.)

1 ـ شعبى گفت: این آیه درباره على و عباس نازل شده كه راجع به این موضوع با یكدیگر گفتگو كرده بودند.

2 ـ ابن سیرین گفت: علىّ بن ابى طالب (ع) از مدینه به مكه آمد و به عباس گفت: اى عمو چرا هجرت نمى‌كنى؟ چرا به پیامبر خدا ملحق نمى‌شوى؟ عباس گفت: مسجد الحرام را تعمیر مى‌كنم و بیت را حفظ مى‌كنم. پس این آیه نازل شد: «اجعلتم سقایة الحاج و عمارة المسجد الحرام كمن آمن باللّه و الیوم الاخر و جاهد فى سبیل اللّه لا یستوون عند اللّه» و نیز به گروهى كه نام آن را برده بود گفت: چرا هجرت نمى‌كنید؟ چرا به پیامبر خدا ملحق نمى‌شوید؟ آنها گفتند: با برادران و خویشان و خانه‌هاى خود زندگى مى‌كنیم، پس این آیه نازل شد: «قل ان كان آباءكم و ابناءكم ...»(توبه 24 )

آیه 26
( آنگاه خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان فرود آورد، و سپاهیانى فرو فرستاد كه آنها را نمى‌دیدید، و كسانى را كه كفر ورزیدند عذاب كرد، و سزاى كافران همین بود.)

1 ـ ضحاك بن مزاحم درباره سخن خداوند: «ثمّ انزل اللّه سكینته على رسوله و على‌ المؤمنین» گفت: این آیه درباره كسانى كه در جنگ حنین همراه با پیامبر مقاومت كردند، على و عباس و ابو سفیان بن حارث بن عبد المطلب با گروهى از بنى هاشم نازل شد.

2 ـ حكم بن عتیبه گفت: درباره چهار نفر شكى نیست كه در جنگ حنین مقاومت كردند و از جمله آنهاست علىّ بن ابى طالب (ع).

آیه 100
(و پیشگامانِ نخستین از مهاجران و انصار، و كسانى كه با نیكوكارى از آنان پیروى كردند، خدا از ایشان خشنود و آنان [نیز] از او خشنودند، و براى آنان باغ هایى آماده كرده كه از زیر [درختان‌] آن نهرها روان است. همیشه در آن جاودانه‌اند. این است همان كامیابى بزرگ.)

1 ـ ابن عباس درباره سخن خداوند: «السابقون الاولون» گفت: آنان علىّ بن ابى طالب‌ (ع) و حمزه و عمار و ابو ذر و سلمان و مقداد بودند.

2 ـ سلیم بن قیس گفت: حسن بن على(ع) خدا را سپاس و ثنا كرد و گفت: «السابقون الاولون» همانگونه كه سابقان بر كسانى كه پس از آنان آمدند برترى دارند، پدرم علىّ بن ابى طالب (ع) به سبب سبقت بر سابقان بر آنان برترى دارند.

3 ـ اسامة بن زید گفت: عباس و على از پیامبر اجازه ورود خواستند. پیامبر به من گفت: آیا مى‌دانى كه آنان را چه شده است؟ گفتم: نه. گفت: ولى من مى‌دانم، به آنان اجازه بده. پس من به آنان اجازه دادم و وارد شدند، على گفت: یا رسول اللّه‌محبوب‌ترین فرد از خاندان تو براى تو چه كسى است؟ گفت: فاطمه. گفت: منظور من از مردان است. گفت: كسى كه خدا به او نعمت داده و من به او نعمت داده‌ام.گفت: سپس چه كسى؟ گفت: تو. عباس گفت: یا رسول اللّه عموى خودت را در آخر قرار مى‌دهى؟ پیامبر گفت: همانا على در هجرت از تو پیشى گرفته است.

آیه 119
( اى كسانى كه ایمان آورده‌ اید، از خدا پروا كنید و با راستان باشید.)

1 ـ جعفر بن محمد درباره سخن خداوند: «اتقوا اللّه و كونوا مع الصادقین» گفت: یعنى با محمد (ص) و على (ع).

2 ـ ابن عباس درباره سخن خداوند: «اتقوا اللّه و كونوا مع الصادقین» گفت: این آیه در خصوص علىّ بن ابى طالب (ع) نازل شده است.




امکانات وبلاگ


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره ابلاغ غدیر