صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سوره ابراهیم
آیه 24 و 25
( آیا ندیدى خدا چگونه مَثَل زده: سخنى پاك كه مانند درختى پاك است كه ریشه‌ اش استوار و شاخه‌ اش در آسمان است؟- میوه‌ اش را هر دم به اذن پروردگارش مى‌دهد. و خدا مَثَلها را براى مردم مى‌زند، شاید كه آنان پند گیرند.)

1 ـ سلام خثعمى مى‌گوید: بر ابو جعفر محمد بن على (ع) وارد شدم و گفتم: اى پسر پیامبر منظور از سخن خداوند: «اصلها ثابت و فرعها فى السماء» چیست؟ گفت: اى سلام! درخت محمد (ص) و شاخه على امیر المؤمنین (ع) و میوه حسن و حسین (ع) و شاخه فرعى فاطمه و شعبه‌ هاى این شاخه امامان از فرزندان فاطمه و برگ این درخت شیعیان و دوستداران ما هستند، پس چون شخصى از شیعیان ما مى‌میرد از این درخت برگى مى‌افتد و چون براى دوستداران ما مولودى به دنیا مى‌آید به جاى آن برگ، برگى سبز مى‌شود.گفتم: اى پسر پیامبر! منظور از سخن خداوند: «تؤتى اكلها كلّ حین باذن ربها» چیست؟ گفت: یعنى امامان كه در هر حج و عمره‌اى در حلال و حرام به شیعیان خود فتوا مى‌دهند.

2 ـ مینا غلام عبد الرحمان بن عوف گفت: عبد الرحمان گفت: اى مینا آیا به تو حدیثى بگویم پیش از آنكه احادیث به اباطیل مخلوط شود؟ از رسول خدا شنیدم كه مى‌گفت: من درخت هستم و فاطمه شاخه آن و على پیوند آن و حسن و حسین میوه آن و دوستداران آنان از امت من برگ‌ هاى آن. سپس گفت: سوگند به كسى كه مرا به حق مبعوث كرده آنان در بهشت جاویدان هستند.

آیه 27
( خدا كسانى را كه ایمان آورده‌ اند، در زندگى دنیا و در آخرت با سخن استوار ثابت مى‌ گرداند، و ستمگران را بى‌راه مى‌ گذارد، و خدا هر چه بخواهد انجام مى‌دهد.)

1 ـ ابن عباس درباره سخن خداوند: «یثبت الله الذین آمنوا بالقول الثابت» گفت: به ولایت علىّ بن ابى طالب (ع).

آیه 35
( و [یاد كن‌] هنگامى را كه ابراهیم گفت: «پروردگارا، این شهر را ایمن گردان، و مرا و فرزندانم را از پرستیدن بتان دور دار.)

1 ـ عبد الله بن مسعود گفت: پیامبر خدا فرمود: من نتیجه دعاى پدرم ابراهیم هستم. گفتیم: یا رسول الله تو چگونه نتیجه دعاى پدرت ابراهیم شدى؟ فرمود: خداوند به ابراهیم وحى كرد كه من تو را پیشوا قرار مى‌دهم. شادى ابراهیم را فرا گرفت و گفت: پروردگارا از خاندانم نیز پیشوایانى مانند من (قرار بده) پس خداوند به او وحى كرد كه اى ابراهیم من به تو تعهدى نمى‌دهم كه به آن وفا نكنم. گفت: پروردگارا آن تعهدى كه به آن وفا نكنى چیست؟ گفت: درباره كسى از خاندان تو كه ستمگر باشد، آن تعهد را به تو نمى‌دهم. گفت: پروردگارا كسى كه از خاندان من ستمگر است و عهد تو به او نمى‌رسد، كیست؟ گفت: هر كس به جاى من به بتى سجده كند، هرگز او را پیشوا قرار نمى‌دهم و شایسته آن نیست كه پیشوا باشد، در این هنگام ابراهیم گفت: «و اجنبنى و بنّى ان نعبد الاصنام» پیامبر گفت: این دعا به من و برادرم على رسید، هیچ یك از ما هرگز به بتى عبادت نكردیم، پس خدا مرا پیامبر و على را وصى قرار داد.




امکانات وبلاگ


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره ابلاغ غدیر