صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سعدى شیرازى
سعدى شیرازى (604- 694 ه. ق.)
شیخ مشرف الدّین مصلح بن عبد اللّه سعدى شیرازى، یكى از بزرگ‌ترین نویسندگان و شاعران ایران، در شیراز به دنیا آمد. در كودكى پدر خود را از دست داد. در حدود پانزده سالگى شیراز را ترك گفت و براى كسب علوم و معارف به بغداد رفت و در مدرسه نظامیه آن جا به تحصیل پرداخت. پس از فراغ از تحصیل به شام، دمشق، حجاز و مكّه سفر كرد. بعدها در جنگ‌هاى صلیبى اسیر شد و او را به كار گل گماشتند تا امیر حلب وى را شناخت و او را بازخرید و دختر خود را به عقد او درآورد. اگر چه سعدى از تند خویى و بد رفتارى آن دختر آزرده‌خاطر مى‌گردید.

پس از چهل سال سیر و سیاحت، گشت و گذار، فرا گرفتن علوم و ملاقات با دانشمندان و اهل حقّ، به شیراز بازگشت. در آن هنگام، اتابك ابو بكر بن سعد بن ابو بكر زنگى از اتابكان فارس، در آن جا حكومت مى‌كرد. سعدى تخلّص خود را نیز از همین امیر گرفته و به تشویق و حمایت او در شیراز اقامت گزید و آنچه را كه آموخته و دیده بود، به نظم و نثر نگاشته و به یادگار گذاشت.در سال 656 ه.؛ یك اثر بدیع و عالى نثرى به نام گلستان در هشت باب تصنیف كرد كه عالى‌ترین نمونه نثر مسجّع است و در سال 655 ه بوستان را به نظم آورد كه در ده باب و حكایات و حكم و امثال، در آن درج است.

علاوه بر این دو اثر گرانبها، غزلیات نغز، شیرین و روان فراوان سروده كه هر یك نمودارى از فصاحت و شیوایى و براعت او در سخنورى است و بیهوده نیست كه او را افصح المتكلّمین لقب داده‌ اند.مجموعه آثار سعدى به نام كلّیات سعدى شاید بیش از هر كتاب فارسى دیگر تاكنون استنساخ شده و به چاپ رسیده باشد. كلیّاتش شامل: مجالس، گلستان، بوستان، طیّبات،بدایع، غزلیات قدیم و خواتیم است.پس از سعدى، عدّه‌اى بسیار از گویندگان و نویسندگان، سبك او را در نثر و نظم پیروى كرده و شیوه نویسندگى و غزلسرایى این سخنور بزرگ را سرمشق خویش قرار داده‌ اند.

سعدى پس از فوت در سعدیه شیراز به خاك سپرده شد. با این كه در آثار سعدى به صورت مستقل، اشعار زیادى در منقبت على بن ابى طالب (ع) وجود ندارد امّا به طور ضمنى موارد بسیارى از محتواى كلام على (ع) را در مجموعه آثار سعدى مى‌بینیم كه حاكى از اخلاص و ارادت او به مولاى متّقیان (على) است، از جمله درس بزرگى كه «سعدى در حكایتى از باب چهارم بوستان از رفتار انسانى و بزرگوارى و حق پذیرى آن حضرت به همگان داده است و خواسته است در برابر خود خواهى‌هاى بشر، با نمایش گوشه‌اى از فضایل آن انسان یگانه، ما را به راه راست رهنمون شود.»  و آن حكایت چنین است:

كسى مشكلى برد پیش على‌
مگر مشكلش را كند منجلى‌

سردار اتقیا:
كس را چه زور و زهره كه وصف على كند
جبّار در مناقب او گفت هل اتى‌

زور آزماى قلعه خیبر كه بند او
در یك دگر شكست به بازوى لا فتى‌

مردى كه در مصاف زره پیش بسته بود
تا پیش دشمنان نكند پشت بر غزا

شیر خدا و صفدر میدان و بحر جود
جانبخش در نماز و جهانسوز در دعا

دیباچه مروت و دیوان معرفت‌
لشكر كش فتوت و سردار اتقیا

فردا كه هر كسى به شفیعى زنند دست‌
ماییم و دست و دامن معصوم مرتضى‌

وشعری دیگر:
پیغمبر آفتاب منیرست در جهان‌
آلش ستارگان بزرگند و مُقتدا

یا رب به نسل طاهر اولاد فاطمه (س)
یا رب به خون پاك شهیدان كربلا

یا رب خلاف امر تو بسیار كرده‌ایم‌
امید هست از كرمت عفو ما مضى‌




امکانات وبلاگ


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره ابلاغ غدیر