تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
علت آن كه حضرت على(علیه السلام) مردم را نسبت به واقعه غدیر سوگند داد، چیست؟
واقعه غدیر، رویدادى است كه مانند آن را نمى توان در تاریخ صدر اسلام جستجو كرد. توجه به شیوه رفتارى پیامبر و انتخاب زمانى و مكانى این رویداد، از بعد جامعه شناسى نشان مى دهد كه پیامبر(صلى الله علیه وآله)در روز غدیر هدف والایى را كه همانا گزینش امیر مؤمنان على(علیه السلام) به جانشینى خویش بوده، دنبال مى كرده است.

حدیث غدیر، به صراحت بر ولایت و خلافت بلافصل آن حضرت تصریح دارد; حدیثى متواتر كه در منابع روایى شیعه و اهل سنّت فراوان آمده است.

در عین حال بسیارى از مسلمانان صدر اسلام این رخداد را از یاد بردند و یا سعى كردند از آن چشم پوشى كنند. بنابراین على(علیه السلام)هنگامى كه وضعیت را چنان مى بیند، به عنوان آخرین راهكار سعى مى كند تا مردم را نسبت به یادآورى آن واقعه سوگند دهد تا شاید آنان در قبال سوگندى كه مى خوردند، به حقیقت اعتراف كنند.

آن حضرت، پس از واقعه سقیفه كه در آن گروهى از مسلمانان، با وجود آگاهى از بیان و فرمان پیامبر(صلى الله علیه وآله) كس دیگرى را به خلافت برگزیدند، مردم را نسبت به یادآورى واقعه غدیر سوگند دادند و بر آنان احتجاج نمودند.[1]

از سوى دیگر، همین احتجاج على(علیه السلام) درباره واقعه غدیر، درست در زمانى كه موضوع تعیین خلیفه و بحث خلافت مطرح بوده است، نشان مى دهد كه لفظ مولا در حدیث پیامبر، به معناى ناصر و دوست و یاور نیست و تنها بر ولایت و خلافت آن حضرت تصریح دارد.

آرى، حضرت على(علیه السلام) براى اتمام حجت با مسلمانان، آنان را نسبت به واقعه غدیر سوگند دادند تا شاید زبانشان در اعتراف به حقیقت گشوده شود.



[1]. براى اطلاع بیشتر ر.ك: كنزالعمال، متقى هندى، ج 13، ص 171 ـ 170 و 158 ـ 157، فضایل على(علیه السلام).
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :