تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
خطبه غدیر - فرازها
1- می‌ستایم الله را كه به تنهایی در اوج اداره‌ كردن عالم قرار دارد
2- و با اینكه فرد است، [به تمام موجودات، كه مركب هستند] نزدیك است
3- و بسیار باشكوه حیطة سلطنت خود را مدیریّت می‌كند
4- و در چارچوبة نظامی كه ایجاد كرده، خودش عظیم جلوه می‌كند
5- و علم او بر همه چیز احاطه دارد، در حالیکه در مکان خود است.
6- و با قدرت خود و قوانینی كه وضع كرده، تمام خلایق را تحت سیطرة خویش قرار داده است
7- فرد با مَجد و عظمتی كه پیوسته چنین بوده
8- و ستوده‌اى كه پیوسته مورد حمد خواهد بود.
9- او پدید‌آورندة آسمانهاى رفیع
10- و گسترانندة زمینهاى پهناور است
11- فرمانروای مطلق زمینها و آسمانها است،
12- بسیار بلند‌مرتبه و بسیار پاكیزه [از آلایش‌ها] است،
13- پروردگار فرشتگان و روح‌القدس است.
14- تفضّل‌كننده بر همه‌ی آنچه خلق كرده،
15- نعمت‌ دهنده بر هر آنچه كه بوجود آورده است
16- همه‌ی دیده‌ها را مى‌بیند
17- و دیده‌ها او را نمى‌بینند
18- بزرگوار و بردبار و مهلت‌دهنده است
19- رحمتش همه چیز را فرا گرفته است
20- و با نعمت خود بر آنها [همه چیز] منّت نهاده است
21- در اجرای كیفر مجرمان شتاب نمی‌کند
22- و به عذابی که درخورِ آن هستند، پیشى نمى‌گیرد
23- همه اندیشه‌ها و آنچه را در ضمیر دارند مى‌داند
24- و پوشیده‌ها بر او پوشیده نیست
25- و هیچ پوشیده‌ای بر او مشتبه نمى‌شود.
26- به همه چیز احاطه دارد
27- و بر همه چیز غالب است.
28- بر همه چیز توان دارد
29- و بر هر چیز قدرت دارد.
30- هیچ چیز مانند او نیست
31- و او پدید آورنده‌ی اشیاء است، آنگاه كه هیچ چیز نبود
32- همیشگى و بر پاى به دادگرى است. هیچ خدایى جز او نیست و او عزیز و حكیم است.
33- برتر از آن است كه چشمها او را دریابند و اوست که دیده‌ ها را دریابد و او نامریى و به همه چیز آگاه است.
34- كسی نمی‌تواند با دیدن، او را وصف كند
35- و هیچ كس نمی‌تواند كیفیت او را چه نهان و چه آشكار دریابد مگر به آنچه كه خداوند عزّ وجلّ خود بر آن دلالت کرده.
36- و گواهى مى‌دهم كه قدس خداوند همه‌ی روزگاران را انباشته است
37- و نور او ابد را در بر گرفته است.
38- او خداوندى است كه فرمان خود را بدون مشورت با مشاوران اجرا مى‌کند
39- و در تقدیر [امور] شریك ندارد.
40- و هیچ تدبیرى از او فوت نمى‌شود.
41- آنچه را كه ابداع کرده، بدون مثال و مانند بوده است
42- و آنچه را آفریده است بدون یارىِ كسى و بدون زحمت و چاره‌ اندیشى آفریده است.
43- خلق را ایجاد کرده، پس بوجود آمده
44- و خلق کرده است، پس پدید شده است.
44- و خلق کرده است، پس پدید شده است.
45- او خدایى است كه خدایى جز او نیست
46- خدایی كه همه چیز را متقن و نیکو آفریده است.
47- خداوند عادلى كه هرگز جور نمى‌كند
48- و کریمی كه همه‌ی امور به او باز مى‌گردد.
49- گواهى مى‌دهم او خدایى است كه همه چیز تسلیم قدرت اوست
50- و همه چیز در برابر هیبت او خاضع است
51- او پادشاه پادشاهان است
52- و فلك‌گردانِ افلاك می‌باشد،
53- خورشید و ماه مسخّر اوست
54- و همه در مسیر و مدت معینى روانند
55- شب را بر روز مى‌افزاید و روز را بر شب مى‌افزاید و با شتاب در پى اوست.
56- در هم شكننده‌ ی هر ستمگر ستیزه‌جو
57- و نابود کننده‌ی هر شیطان سركش است.
58- همراه او نه ضدّى است و نه شریكى
59- یكتاى بى‌نیاز است كه نه زاییده شده و نه مى‌زاید و نه هیچ كس همتاى اوست.
60- خداوند یکتا
61- و پروردگار بزرگوار
62- هر چه مى‌خواهد، همان مى‌شود
63- و چون اراده فرماید، حكم او جارى است
64- و به همه چیز علم دارد پس آنرا احصاء می‌کند.
65- و مى‌میراند و زنده مى‌ كند
66- نیازمند و بى‌ نیاز مى‌ كند
67- و مى‌خنداند و مى‌ گریاند
68- و منع می‌کند و عطا می‌کند
69- مُلك و ستایش از آن اوست و همه‌ی خیرات در دست اوست
70- و بر همه چیز قدرت دارد
71- شب را به روز در مى‌آورد
72- و روز را به شب در مى‌آورد
73- خدایی جز او نیست و عزیز و غفار است
74- دعا را اجابت می‌کند
75- و عطاى او بسیار است
76- نفسها را مى‌شمرد
77- پروردگار اجنّه و انسانها است
78- هیچ چیز بر او مشكل نیست
79- و فریاد فریادخواهان و اصرار اصراركنندگان او را دلتنگ نمى‌ سازد
80- نگهدارنده‌ ی صالحان
81- و توفیق‌دهنده‌ ی رستگاران
82- و مولاى همه‌ ی اهل عالم است
83- آنكه مستحق است همه‌ ی مخلوقات  شکرگزار و ستایشگر او باشند.
84- او را در سختى و راحتی و شدت و آسایش ستایش مى‌كنم
85- به او و فرشتگانش و كتابها و رسولانش ایمان دارم.
86- فرمانش را مى‌شنوم و اطاعت مى‌كنم
87- و به هر چه كه موجب رضایت او باشد مبادرت مى‌كنم
88- و تسلیم قضاى او هستم براى رغبت در طاعت او و بیم از عقوبتش،
89- زیرا او خداوندى است كه هیچ كس از مكر او ایمن نیست
90- و کسی از جور او نمی‌ترسد (جائر نیست)
91- برخودم نسبت به او اقرار به بندگى می‌كنم
92- گواهى مى‌دهم كه او پروردگار است
93- و آنچه را که به من وحى کرده، ابلاغ  می‌كنم برای دوری از آن كه اگر ابلاغ نكنم، عذابى از او به من برسد كه هیچ‌كس هر اندازه هم چاره‌‌ ساز باشد، نتواند آن را از من باز دارد. و خدایى جز او نیست.
94- زیرا به من اعلام کرده، اگر آنچه را بر من نازل كرده است ابلاغ نكنم، رسالت او را ابلاغ نكرده‌ ام
95- و خداوند تبارك و تعالى خودش براى من محفوظ ماندن را تضمین کرده است
96- و او خداوند کفایت کننده و كریم است
97- و به من وحى کرده است: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اى رسول! آنچه از پروردگارت درباره‌ی علی بر تو نازل شده را برسان، یعنی درباره‌ی خلافت علی بن ابیطالب (ع)
98- كه اگر نرسانى، رسالت او را نرسانده‌ ای و خداوند ترا از مردم محفوظ می‌دارد.
99- اى گروه مردم! من در رساندن آنچه خداوند بر من نازل کرده كوتاهى نكردم
100- و من براى شما سبب نزول این آیه را بیان مى‌كنم
101- بدانید كه جبرئیل (ع) سه بار به حضور من آمد و از سوى پروردگار من كه او خود سلام است به من امر كرد
102- كه در چنین اجتماعى بپا خیزم و به همه افراد، سپید و سیاه، اعلام كنم كه على بن ابى طالب برادر و وصى و جانشین و امام بعد از من است.
103- كسى كه جایگاه او نزد من، مانند جایگاه هارون نسبت به موسى است جز اینكه پس از من پیامبرى نیست.
104- و پس از خدا و رسول خدا او ولىّ شماست
105- و خداوند تبارك و تعالى در این مورد آیه‌ اى از کتابش را بر من نازل کرده که:
106- همانا و به تحقیق ولى شما خدا و رسول خدا و كسانى هستند كه ایمان آورده و نماز را اقامه مى‌کنند و در حالى كه در ركوع هستند زكات مى‌دهند.
107- و على بن ابى طالب نماز را اقامه کرد و در حالى كه در ركوع بود زکات داد و در همه حال فقط خداى عزّ وجلّ را اراده مى‌ كند.
108- من از جبرئیل خواستم كه از خداوند تقاضا كند مرا از تبلیغ این موضوع به شما معاف کند،
109- ای مردم! زیرا مى‌دانم كه متقین اندک‌ اند
110- و منافقان بسیارند
111- و گنهكاران، این كار را تحریف مى‌كنند
112- و مسخره ‌كنندگان به اسلام در كمین‌‌ اند،
113- همانها كه خداوند آنان را در كتاب خود چنین توصیف کرده:آنان به زبانهاى خود چیزى مى‌ گویند كه در دلهایشان نیست
114- و آن را سبك مى‌ پندارند و حال آنكه در نزد خدا گناهى بزرگ است
115- و همانا مكرر و چند بار مرا آزار داده‌اند، تا آنجا كه مرا گوش نامیدند
116- و مى‌ پنداشتند بخاطر کثرت ملازمت علی با من و اقبال من به او، گوش هستم
117- تا آنكه سرانجام خداوند متعال در این مورد این آیه را نازل فرمود: «و از ایشان کسانی هستند كه پیامبر را آزار مى‌دهند و مى‌گویند او گوش است (هر چه بگویى گوش مى‌كند). بگو اى پیامبر، این لطفى است براى شما، به خدا ایمان دارد و [سخن‌] مؤمنان را باور مى‌كند، تا آخر آیه
118- و اگر بخواهم نام این اشخاص را ببرم، مى‌ توانم
119- و به هر یك از ایشان اشاره و آنان را مشخص كنم، این کار را می‌کنم
120- ولى به خدا سوگند من در مورد ایشان بزرگوارى كردم
121- و با وجود همه‌ ی اینها خداوند از من راضى نمى‌ شود مگر اینكه آنچه را بر من نازل كرده است ابلاغ كنم،
122- سپس تلاوت کرد: اى رسول! آنچه از پروردگارت درباره‌ ی علی بر تو نازل شده را برسان، كه اگر نرسانى، رسالت او را نرسانده ای و خداوند ترا از مردم محفوظ می‌دارد.
123- اى گروه مردم! بدانید كه خداوند على را براى شما به منصب ولایت و امامت منصوب کرده است
124- اطاعت از او بر همه‌ی مهاجران و انصار و تابعین و صحرانشینان و شهرنشینان و بر عجم و عرب و آزاده و برده و كوچك و بزرگ و سفید و سیاه و بر هر اهل توحیدی واجب است.
125- حكم او اجرا شونده، كلامش جارى و مورد عمل، و امرش نافذ است
126- هر كس با او مخالفت كند، ملعون است
127- هر كه ازاو پیروى كند مورد رحمت است
128- هر كس او را تصدیق كند، مومن است
129- که خداوند او را و هر که را که از او حرف شنوی و اطاعت کند،آمرزیده است
130- اى مردم! این آخرین بار است كه من در این جایگاه مى‌ایستم. بشنوید و اطاعت كنید و فرمانبردار امر پروردگارتان باشید
131- همانا خداى عزّ وجلّ مولاى شما و اله شماست
132- وپس از او محمد (ص) ولىِّ شماست كسى كه این جا ایستاده و باشما سخن مى‌گوید
133- و پس از من على ولى و امام شماست به فرمان پروردگارتان.
134- و سپس امامت در ذریّه‌ ی من است كه از فرزندان اویند
135- تا روزى كه خدا و رسولش را دیدار مى‌كنید
136- هیچ چیز حلال نیست جز آنچه خداوند حلال كرده است
137- و هیچ چیز حرام نیست جز آنچه او حرام كرده است
138- خداوند حلال و حرام را به من آموخته
139- و من آنچه را كه پروردگارم از كتاب خویش و حلال و حرام  به من آموخته است به على آموختم.
140- اى گروه مردم! بدانید هیچ علمى نیست مگر آنكه خداوند آن را درمن‌ احصاء کرده
141- و من همه‌ی علمم را در امام المتقین  احصاء كردم
142- هیچ علمى نیست مگر آنكه آن را به على تعلیم دادم
143- و او امام مبین است.
144- اى گروه مردم! از على كناره مگیرید و مگریزید و از ولایت او سرپیچى مكنید
145- اوست كه به حق هدایت و به حق عمل مى‌كند
146- و باطل را از میان مى‌ برد و از آن نهى مى‌كند
147- و در راه خدا سرزنش سرزنش‌كننده او را باز نمى‌دارد.
148- او نخستین كس است كه به خدا و رسولش ایمان آورده
149- و كسى است كه جان خود را فداى رسول خدا كرده است
150- و او كسى است كه همراه رسول خدا(ص) بود، زمانی كه هیچ یك از مردان غیر از او با رسول خدا(ص)، خدا را عبادت نمی‌کرد.
151- اى مردم! او را برتر بدارید كه خداوند او را برترى داده است
152- و او را بپذیرید كه خداوند او را منصوب کرده است.
153- اى گروه مردم! همانا على از سوى خداوند امام است
154- و خداوند هرگز توبه كسى را كه ولایت او را انكار كند نمى‌ پذیرد
155- و حتما هرگز او را نمى‌آمرزد
156- و این بر عهده خداوند است كه نسبت به هر كس كه با فرمانش در مورد علی مخالفت كند چنین رفتار کند
157- و او را به عذاب شدیدی که ابدی و همیشگى است دچار کند.
158- پس از مخالفت با او دوری كنید که به آتشى درافتید كه آتش‌گیره آن مردمان و سنگهایند و آماده شده است براى كافران.
159- اى مردم! به خدا سوگند كه همه انبیاء و رسولان پیشین به آمدن من بشارت داده‌اند
160- و من خاتم همه انبیاء و رسولان هستم
161- و من حجت بر همه مخلوقاتم، چه اهل آسمانها و چه اهل زمینها،
162- و هر كس در این تردید كند كافر است، همچون كفر دوره جاهلیت نخستین
163- و هركس در چیزى از این گفتار من شك كند، نسبت به همه آن تردید كرده است
164- و تردید كننده در گفتار من در آتش است.
165- اى گروه مردم! خداوند بخاطر منّتی که بر من گذاشته و احسانی که بر من داشته این فضیلت را به من ارزانى داشته است
166- و خدایى جز او نیست. تا ابد و در طول روزگاران و در هر حال او را ستایشگرم
167- اى گروه مردم! على را برترى دهید كه او پس از من از هر مرد و زنى افضل است.
168- خداوند بوسیله ما روزى فرو مى‌فرستد
169- و خلق باقى هستند.
170- ملعون و مغضوب خداوند است، هر كس كه این گفتار مرا رد كند و نپذیرد
171- بدانید که جبرئیل از خداوند متعال این را به من خبر داد و می‌گوید: کسی که با علی دشمنی کند و ولایت او را نپذیرد، پس لعنت و غضب من بر او باد.
172- پس هر کسی بنگرد كه براى فردایش چه چیز از پیش فرستاده است و از خداى بترسید كه با او مخالفت كنید و قدم پس از ثبوتش بلغزد و همانا خداوند به آنچه مى‌كنید خبیر است.
173- ای مردم او جَنبُ الله است که خداوند در کتابش ذکر کرده است.
174- خداوند متعال می‌فرماید: تا آنكه [مبادا] كسى بگوید: دریغا بر آنچه در جَنبُ الله كوتاهى ورزیدم
175- اى گروه مردم! در قرآن تدبر كنید
176- و آیات آن را فهم کنید
177- و به آیات محكم آن بنگرید
178- و از آیات متشابه پیروى مكنید
179- و به خدا سوگند هرگز كسى دشواریها و تفسیر آن را براى شما روشن نمى‌ كند، جز همین كس كه من دست او را مى‌ گیرم و به سوى خود بر مى‌آورم و بازویش را بر مى‌افرازم
180- و به شما اعلام مى‌كنم كه هر كس من مولاى اویم این على مولاى اوست،
181- یعنى على بن ابى طالب كه برادر و وصى من است و ولایت او از سوى خداوند متعال بر من نازل شده است.
182- اى گروه مردم! همانا على و فرزندان طیب من ثقل كوچكند
183- و قرآن ثقل بزرگ است
184- و هر یك از دیگرى خبر مى‌دهد و موافق با اوست
185- و این دو هرگز از یكدیگر جدا نمى‌شوند تا كنار حوض پیش من آیند.
186- آنان امناى خداوند میان خلق خدایند
187- و حكیمان الهى در زمین خدایند.
188- آگاه باشید که من رسالت خود را ادا كردم و تبلیغ كردم و به گوش شما رساندم و توضیح دادم و روشن ساختم.
189- آگاه باشید که خداوند عزّ وجلّ گفت و من از قول خداوند عزّ وجلّ گفتم
190- آگاه باشید که كسى جز این برادر من، امیر مؤمنان نیست
191- و پس از من براى هیچ كس جز او، امیرىِ مؤمنان، حلال و روا نیست.
192- آنگاه پیامبر(ص) با دست خود بازوى على را كه پایین‌تر از آن حضرت ایستاده بود گرفت و على را چنان بلند كرد كه پاهایش كنار زانوان رسول خدا(ص) قرار گرفت
193- سپس فرمود: اى گروه مردم! این على برادر و وصىِّ من است
194- و تمام علم مرا در خود جای داده است و خلیفه من بر امت من است و جانشین من براى تفسیر كردن كتاب خدا و فرا خواننده به سوى او است
195- و عمل‌ كننده به چیزى است كه خداوند به آن راضى است
196- و جنگ‌كننده با دشمنان خداوند است
197- و به فرمانبردارى خداوند فرمان دهنده
198- و از معصیت خداوند باز دارنده است.
199- او جانشین رسول خدا(ص)
200- و امیر مؤمنان
201- و امام هدایتگر است
202- و کشنده‌ ی ناکثین و قاسطین و مارقین است
203- به امر خداوند مى‌گویم كه به فرمان خداوند این گفتار مبدل نخواهد شد و به امر پروردگارم مى‌ گویم:
204- خدایا! دوست بدار آن كس را كه او را دوست مى‌دارد
205- و دشمن بدار هر كه را با او دشمن است،
206- و هر كس كه او را منكر شود لعنت کن
207- و بر هر كس كه حق او را منکر شود، غضب کن
208- خدایا! تو خود بر من نازل کردى که امامت پس از من برای علی است که ولیِّ توست زمانی که آنرا روشن می‌ساختم و او را منصوب می‌کردم به آنچه که برای بندگانت از دینشان کامل کردی و با نعمت خود بر آنها تمام کردی و به دین اسلام برای آنها راضی شدی
209- و فرمودى: و هر كس غیر از اسلام دینى اختیار كند هرگز از وى پذیرفته نمى‌شود و او در آخرت از زیان‌كاران است.
210- خدایا! ترا شاهد می‌گیرم و برای شهادت تنها تو کافی هستی كه من ابلاغ كردم.
211- اى گروه مردم! همانا كه خداوند عزّ وجلّ دین شما را با امامت او تكمیل کرد
212- و هر كس او را و فرزندان مرا كه از ذریّة اویند، تا روز قیامت و رفتن به محضر خداوند به امامت نپذیرد، همانا اعمال او نابود مى‌شود و در آتش جهنم جاودانه است. نه عذاب از آنان تخفیف داده مى‌شود و نه نظر رحمت بر آنان مى‌شود.
213- اى گروه مردم! این علی از همه شما بیشتر مرا یارى کرده است
214- و سزاوار‌ترین شما به من است
215- و نزدیکترین شما به من است
216- و عزیزترین شما نزد من است
217- و خداوند عزّوجلّ ومن از او راضی هستیم
218- و هیچ آیه‌ اى كه در آن رضایت باشد نازل نشده، مگر اینكه دربارة اوست
219- و خداوند هیچ گاه کسانی که ایمان آورده‌اند مورد خطاب قرار نداده مگر اینكه او سر فصل آن خطاب است
220- و هیچ آیه‌ی مدحی در قرآن نازل نشده مگر اینکه درباره‌ی اوست.
221- و خداوند در سورة «هل اَتى» گواهى به بهشت نداده، مگر براى او و آن را برای کسی جز او نازل نکرده است و در آن سوره كسى جز او را نستوده است.
222- اى مردم! او ناصر دین خدا و دفاع‌كننده از رسول خدا(ص) است
223- و او با تقوی و پاکیزه و هدایت کننده و هدایت شده است.
224- پیامبر شما بهترین پیامبر است
225- و وصى شما بهترین وصى است.
226- و فرزندانش بهترین اوصیاء هستند
227- اى مردم! ذریه هر پیامبرى از صلب اوست و ذریّة من از صلب على است.
228- اى مردم! همانا ابلیس آدم ع را با حسد از بهشت بیرون كرد،
229- شما بر او حسد مبرید كه اعمال شما نابود و قدمهاى شما بلغزد.
230- همانا آدم ع با یك خطا به زمین هبوط داده شد با اینكه برگزیده خداوند عزّوجلّ بود
231- و این موضوع درباره شما چگونه خواهد بود؟ و حال آنكه شما نه تنها معصوم نیستید، بلكه برخى از شما دشمنان خدایند.
232- همانا جز شقى كسى نسبت به علی کینه ندارد  
233- و كسى جز متقی او را دوست نمى‌دارد
234- و كسى جز مؤمنِ مخلص به او ایمان نمی‌آورد
235- به خدا سوگند سورة «و العصر» دربارة على نازل شده است. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ تا آخر سوره
236- اى مردم! من خدا را گواه گرفتم و رسالتم را به شما تبلیغ كردم و بر رسول چیزى جز ابلاغ آشكار نیست.
237- اى مردم! تقوای الهی پیشه کنید آنچنانکه حق تقوای اوست، و نمیرید مگر آنكه مسلمان باشید.
238- اى مردم! ایمان بیاورید به خدا و رسول خدا و نورى كه با او فرو فرستاده شده است، پیش از آنكه چهره‌ هایى را هلاك كنیم و آنها را واژگونه سازیم.
239- اى مردم! نور از جانب خداوند عزّ وجلّ در من نهاده شده
240- و سپس در على و پس از او در نسل اوست تا قائم که مهدى (عج) است
241- یعنى همان كس كه حق خدا و تمام حقوق ما را خواهد گرفت،
242- زیرا خداوند عزّ وجلّ ما را حجت قرار داده است براى مقصران و ستیزه‌ گران و مخالفان و خیانتكاران و گنهكاران و ستمگران از همه جهانیان.
243- اى مردم! شما را انذار میدهم که من رسول الله هستم كه پیش از من رسولان دیگر آمده بودند.
244- آیا اگر بمیرم یا كشته شوم به آیین گذشتگان خود برمی‌ گردید؟ و اگر چنین كنید به خداوند هیچ زیانى نمى‌ رسانید و خداوند به زودى شكرگزاران را جزا ‌دهد
245- همانا على موصوف به صبر و شكرگزارى است و پس از او فرزندان من كه از صلب اویند متصف به این صفات هستند.
246- اى مردم! دربارة اسلام خود به خداوند منّت منهید كه در نتیجه، خداوند بر شما خشم گیرد و عذابى از نزد خود به شما رساند. بدرستیکه كه او در كمینگاه است.
247- اى مردم! به زودى پس از من امامانى خواهند بود كه به آتش فرا مى‌خوانند و روز قیامت یارى نخواهند شد
248- ای مردم! خداوند و من از آنان بیزاریم
249- ای مردم! آنان و یاران و پیروان و شیعیان ایشان در پست‌ ترین طبقه دوزخند و بسیار بد جایگاهى است براى متكبران.
250- آگاه باشید ایشان اصحاب صحیفه هستند. پس هر یك از شما باید به صحیفه‌ اش بنگرد. ـ راوی گفت: جز اندكی از مردم منظور حضرت را از این كلام نفهمیدند
251- ای مردم! من خلافت را بصورت امامت و وراثت تا روز قیامت در اعقاب خود به ودیعه مى‌گذارم
252- و آنچه را که مامور بودم برسانم، رساندم تا حجت بر هر حاضر و غایب و بر همگان تمام شود، چه‌ اینجا شاهد باشد یا نباشد، متولد شده باشد یا نشده باشد
253- پس شاهدان به غایبان و پدران به فرزندان برسانند تا روز قیامت
254- و به زودى خلافت را به صورت پادشاهى در‌آورده و آنرا با غصب بدست می آورند.
255- خداوند لعنت کند غاصبین را و کسانی را که (با رضایت) خلافت آنان را بپذیرند
256- و در آن صورت «اى گروه جن و انس! به زودى به حساب شما مى‌رسیم و خدا بر شما شراره‌ هاى آتش و مس گداخته فرو مى‌فرستد، تا هیچ نصرتی نیابید
257- اى مردم! خداوند عزّ وجلّ شما را رها نمی‌گذارد «بر آنچه كه بر آن هستید، تا آنكه خبیث را از طیب جدا سازد و خداوند شما را بر غیب آگاه نمى‌سازد.
258- اى مردم! هیچ قریه‌اى نیست مگر آنكه خداوند آن را به سبب تكذیبى كه مى‌ كنند هلاك مى‌كند
259- و اینچنین قریه‌ ها را نابود می‌ کند در حالیکه ستمگرند چنانکه خداوند متعال این موضوع را ذكر کرده است
260- و این علی امام و ولى شماست
261- و او وعده‌ های خداوند است و خداى وعده خود را تصدیق می‌کند.
262- اى مردم! پیش از شما بیشتر گروه هاى نخستین گمراه شدند
263- و خداوند پیشینیان را نابود کرده، و او پسینیان را هم نابود خواهد کرد.
264- خداوند متعال می فرماید:آیا ما اقوام (مجرم) نخستین را هلاك نكردیم؟! سپس دیگر (مجرمان) را به دنبال آنها مى‌فرستیم! (آرى) این گونه با مجرمان رفتار مى‌ كنیم! واى در آن روز بر تكذیب‌كنندگان!
265- اى مردم! خداوند به من امر و نهى کرده
266- و من هم علی را امر و نهی کرده‌ام
267- پس علی به امر و نهی از جانب پروردگارش عالم شده است
268- بنابراین فرمانش را بشنوید تا سالم بمانید
269- و او را اطاعت کنید تا هدایت یابید
270- و از آنچه نهى مى‌كند دورى كنید تا رشد یابید
271- و به خواسته او كار كنید
272- و راه هاى گوناگون شما را از راه او پراكنده نكند.
273- ای مردم! من صراط مستقیم خدایم كه شما را امر کرده از او تبعیت کنید و پس از من على و پس از او فرزندان من كه از صلب اویند امامانى هستند كه به حق هدایت مى‌كنند و به آن توسل مى‌جویند
274- و سپس پیامبر سورة «فاتحة الكتاب» را تلاوت کردند و فرمودند: این سوره در مورد من و ایشان نازل شده و عموم و خصوص آن به ایشان بستگى دارد
275- آنان همان اولیاى خدایند كه نه بیمى بر ایشان است و نه اندوهگین مى‌شوند.
276- آگاه باشید که حزب خدا غالب است
277- آگاه باشید دشمنان على، اهل تفرقه و نفاق و ستیزه‌ جو و دشمن و برادران شیاطین هستند كه برخى به برخى دیگر برای فریب سخنان فریبنده وحی مى‌ كنند
278- و همانا اولیاء ایشان کسانی هستند كه خداوند در كتاب خود آنان را یاد كرده و فرموده: هرگز مردمى ‌را كه به خدا و روز واپسین ایمان آورده‌ اند نخواهى یافت كه دوستى كنند با كسى كه با خدا و رسول‌ او دشمنى مى‌ كند.
279- و همانا اولیاء ایشان کسانى هستند كه خداوند عزّ وجلّ ایشان را چنین وصف کرده: «آنان كه ایمان آوردند و ایمان خود را به ظلم نیالودند؛  براى آنان ایمنى است و آنان هدایت یافتگانند.
280- همانا اولیاء آنان كسانى هستند كه خدای عزّ وجلّ ایشان را توصیف کرده وفرموده: با امنیت وارد بهشت مى‌شوند و فرشتگان به آنان سلام مى‌دهند و مى‌گویند: پاك شدید، برای همیشه وارد بهشت شوید
281- همانا اولیاء ایشان كسانى هستند كه خداى عزّ وجلّ درباره آنان فرموده است: بدون حساب وارد بهشت مى‌ شوند.
282- و دشمنان آنان به دوزخ مى‌ افتند
283- و دشمنان ایشان كسانى هستند كه آواى جهنم را در حالى كه فوران مى‌كند مى‌شنوند و دوزخ را هیاهوست
284- دشمنان ایشان كسانى هستند كه خداوند در موردشان فرموده: هر امتى بر آن وارد مى‌شود قوم (هم‌كیش) خود را لعنت مى‌كند
285- دشمنان ایشان كسانى هستند كه خداوند عزّ وجلّ درباره‌ شان فرموده: هر فوجى از ایشان كه در دوزخ مى‌افتند، خزانه‌ داران آن از ایشان مى‌پرسند: آیا براى شما انذار دهنده‌ ای نیامد؟ گویند: بله آمد، پس ما او را تکذیب کردیم و گفتیم: خداوند چیزی نازل نکرده و شما در گمراهی بزرگی هستید.
286- همانا دوستداران ایشان كسانى هستند كه از پروردگار خود در نهان بیم دارند و براى آنان مغفرت و پاداش کبیر است
287- اى گروه مردم! چقدر فاصله زیاد است در میان جهنّم و بهشت،
288- دشمن ما كسى است كه خداوند او را نكوهش و لعنت کرده است
289- و دوستدار ما كسى است كه خداوند او را ستوده و دوست مى‌دارد.
290- اى مردم! همانا من انذار دهنده‌ ام و على هدایت‌كننده است.
291- اى مردم! من پیامبرم و على وصى من است
292- و همانا خاتم امامان که قائم مهدى است از ماست.
293- اوست كه دین را آشكار مى‌سازد
294- اوست که از ظالمین انتقام مى‌گیرد
295- همانا كه او گشاینده و ویرانگر دژهاست
296- اوست كه تمام فرقه‌هاى مشركان را مى‌كشد
297- او انتقام خون همه اولیاى خدا را مى‌گیرد
298- او ناصر دین خداوند است
299- او از دریاى ژرف با دستش آب بر می‌دارد
300- او هر صاحب فضیلتی را به اندازه‌ی فضیلتش و هر جاهلی را به اندازه‌ ی جهلش مقام و رتبه می‌ دهد
301- همانا كه او برگزیده و مختار خداوند است
302- همانا كه او وارث همه علوم است و به آن احاطه دارد
303- اوست كه از پروردگار خود عزّ و جلّ خبر مى‌دهد
304- و امور مربوط به ایمان را خبر مى‌دهد
305- او رشید و سدید است
306- او کسی است که به او تفویض شده است
307- اوست كه همه كسانى كه پیش از او بوده‌ اند به وجود او بشارت داده‌ اند
308- او حجت باقى خداوند است و پس از او حجتى نیست
309- و حق فقط همراه اوست
310- و هیچ نوری نیست مگر نزد او است
311- هیچ كس بر او پیروز نمى‌ شود
312- و کسی علیه او نصرت نمی‌شود
313- همانا او ولىِّ خدا در زمین اوست
314- و حَكَم خدا میان خلق خداست
315- و امین خدا بر نهان و آشكار اوست
316- اى مردم! براى شما روشن كردم و فهماندم
317- و این على پس از من به شما مى‌فهماند
318- همانا اكنون پس از پایان خطبه‌ ام شما را فرا مى‌خوانم كه نخست دست بیعت به من دهید و ضمن دست نهادن در دست من به ولایت او اقرار كنید و پس از آن دست در دست او نهید
319- همانا من با خداوند بیعت كردم
320- و على با من بیعت كرد
321- و من از سوى خداوند عزّ وجلّ از شما براى او بیعت مى‌ گیرم، «و هر كس پیمان شكند همانا بر علیه خویش پیمان شكسته است.»
322- اى مردم! همانا حج و صفا و مروه و عمره از شعائر خداوند است. «و هر كس حج یا عمره گزارد پس اشکال ندارد که آندو را طواف کند...» تا آخر آیه
323- اى مردم! حج گزارید كه هیچ اهل بیتی حج نمى‌گزارند مگر اینكه بی‌ نیاز مى‌شوند و از حج رویگردان نمى‌شوند مگر اینكه فقیر مى‌شوند.
324- اى مردم! هیچ مؤمنى در موقف عرفات وقوف نمى‌كند مگر اینكه خداوند گناهان گذشته‌ اش را مى‌آمرزد
325- و پس از انقضاى حج، بررسى اعمال آینده او از نو شروع مى‌شود.
326- اى مردم حاجیان (از سوى خداوند) كمك مى‌شوند. هزینه آنان جبران مى‌شود و خداوند اجر محسنان را ضایع  نمى‌کند.
327- اى مردم! حج خانه خدا را با کمال دین و تفقّه انجام دهید
328- و از مشاهد حج بر مگردید مگر آنكه توبه كرده و خود را از گناه باز دارید.
329- اى مردم! نماز را بپا دارید و زكات را همان گونه كه خداى عزّ و جلّ به شما فرمان داده است بپردازید
330- و اگر روزگارى برشما پیش آمد كه در مورد برخى از امور كوتاهى كنید یا آنرا فراموش کنید،
331- على ولى شما است و براى شما تبیین می‌کند. همین کسی كه خداوند عزّ وجلّ او را پس از من منصوب کرده و او را از جانب من و خودش خلیفه قرار داده است.
332- هر چه بپرسید به شما خبر مى‌دهد و آنچه را ندانید براى شما روشن مى‌كند.
333- همانا امور حلال و حرام بیش از آن است كه براى شما بشمارم و معرفى كنم
334- پس همینجا شما را به تمام حلالها امر می‌کنم و از همه‌ی حرامها نهی می‌کنم
335- و من مامورم كه از شما بیعت بگیرم و دست پیمان دهید كه آنچه را از سوى خداوند عزّ و جلّ درباره على امیر المؤمنین و امامان پس از او كه از من و اویند و امامان قائم هستند، آوردم، بپذیرید
336- و مهدى قائم (عج) از ایشان است كه به حق تا روز قیامت حكم مى‌كند.
337- اى مردم! هر حلالى كه شما را به انجام آن راهنمایى كرده‌ ام و هر حرامى كه شما را از انجام آن باز داشته‌ ام همانگونه است و من هرگز از آن بر نمى‌ گردم و تبدیل نمى‌ كنم.
338- این موضوع را به یاد داشته باشید و آن را حفظ کنید و به آن توصیه کنید و آنرا مبدل مسازید و تغییر ندهید.
339- باز هم سخن خود را تكرار مى‌كنم كه نماز را بپا دارید و زكات را بپردازید
340- و امر به معروف و نهى از منكر كنید
341- بدرستیکه مهم‌ ترین امر به معروف و نهی از منکر این است كه گفتار من [در مورد ولایت على (ع)] را بپذیرید و آن را به كسانى كه اینجا حاضر نیستند برسانید و آنان را دعوت كنید آن را بپذیرند و از مخالفت با آن بازدارید، كه این امری از سوى خداى عزّ وجلّ و من است.
342- و امر به معروف و نهی از منکری نیست مگر با امام معصوم
343- اى مردم! قرآن براى شما بیان كرده كه امامان پس از على، فرزندان او هستند
344- و من هم به شما معرفی کردم كه او از من است و من از او هستم
345- آنجا كه خداوند در کتابش مى‌ فرماید: و آن را كلمه باقیه در ذرّیه خود قرار داد
346- و گفتم: هرگز تا زمانى كه به آن دو تمسك جویید، گمراه نخواهید شد.
347- اى مردم! پرهیزگارى، پرهیزگارى
348- و از ساعة بر حذر باشید چنانكه خداوند عزّ وجلّ فرموده است: زلزلة ساعت چیزی عظیم است.
349- مرگ و حساب و موازین و حساب پس دادن در پیشگاه پروردگار عالمیان را بیاد آورید
350- و ثواب و عقاب را یاد آورید که هر كس حسنه بیاورد پاداش آنرا می‌ گیرد
351- و هر كس گناه آورد او را در بهشت بهره و نصیبى نیست.
352- اى مردم! شما بیش از آن هستید كه بتوانید با من دست دهید و بیعت كنید
353- و خداوند عزّ وجلّ مرا امر کرده است كه از شما در مورد آنچه که برای على از امیری مومنان و امامانى كه پس از او مى‌ آیند و از نسل من و اویند اقرار زبانى بگیرم و به شما گفتم و اعلام كردم كه ذریه من از صلب اویند.
354- اكنون همگان بگویید: ما شنوا و مطیع و راضی و فرمانبردار به آن چیزى هستیم كه از سوى پروردگارمان و پروردگارت در مورد على و فرزندانش که امامان از صلب او هستند، ابلاغ كردى
355- و بر این ابلاغ با قلب و جان و زبان و دستمان با تو بیعت مى‌كنیم
356- و بر این بیعت زندگى مى‌كنیم و مى‌میریم و برانگیخته مى‌شویم. آن را تغییر و تبدیل نمى‌كنیم و در آن شك و تردید نمى‌ کنیم و از این عهد بر نمى‌ گردیم و میثاق نمى‌ شكنیم
357- و اطاعت مى‌كنیم از خداوند و تو و على امیر المؤمنین و فرزندانش امامانی که ذکر کردی از ذریه تو و از نسل او هستند پس از حسن و حسین، كه مکان و جایگاه آن دو را در نزد خودم و منزلت آنها را در نزد پروردگارم عزّ وجلّ به شما معرفی کردم. و من این را به شما رساندم
358- و همانا آن دو سرور جوانان بهشتند
359- و آن دو پس از پدرشان علی امامند
360- و پیش از آنكه على پدر آن دو باشد، من پدر ایشانم.
361- و بگویید: از خدا و تو و على و حسن و حسین و دیگر امامانی كه ذکر کردی اطاعت می‌کنیم با عهد و میثاقی که برای امیرالمومنین گرفتی از قلب و جان و زبان و دست رضایت مى‌ دهیم و اگر بتوانیم دست بیعت با آندو مى‌ دهیم و با زبان اقرار مى‌ كنیم
362- و هرگز به فكر تبدیل آن نخواهیم بود و در دل خود خیال بازگشت از آنرا نداریم
363- و خدا را در این باره شاهد مى‌گیریم و خداوند برای شهادت کافی است و تو نیز بر عهدی که بستیم بر ما شاهد باش
364- و همه كسانى را كه اطاعت كردند، چه آشكار باشند و چه نهان و فرشتگان و لشكرهاى خدا و بندگانش را شاهد می‌گیریم و خداوند از هر شاهدی بزرگتر است
365- اى مردم! چه مى‌گویید؟ همانا خداوند عالم به هر صدا و اندیشه نهانى همگان است.
366- هر كس هدایت یابد به سود خویش هدایت یافته و هر كس گمراه شود به زیان خود گمراه شده است
367- و هر كس بیعت كند با خدا بیعت می‌ کند و دست خدا بالای دست ایشان است.
368- اى مردم! تقوای الهی پیشه کنید و با على كه امیر المؤمنین است و حسن و حسین و دیگر امامان كه كلمه طیبه باقیه هستند بیعت كنید.
369- خداى هر كه را غدر كند نابود کند
370- و هر كس وفا كند خداوند با رحمت با او رفتار می‌ کند
371- و هر كس پیمان شكند، همانا به زیان خویش شكسته است.
372- اى مردم! آنچه را كه براى شما گفتم بگویید و به على بعنوان امیرمؤمنان سلام کنید
373- و بگویید: «شنیدیم و اطاعت كردیم. پروردگارا خواهان آمرزش تو هستیم و بازگشت به سوى تو است
374- و بگویید: ستایش خداوندى را كه ما را به این هدایت كرد و اگر خدایمان هدایت نمى‌ كرد، خود هدایت نمى‌ شدیم.
375- اى مردم! همانا فضائل على بن ابى طالب نزد خداوند عزّ وجلّ که آنها را در قرآن نازل فرموده است، بیش از آن است كه بتوانم آنرا در یك جلسه احصاء کنم
376- و هر كس از آن فضائل به شما خبر داد و آن را معرفی کرد او را تصدیق كنید.
377- اى مردم! هر كس از خداوند و رسول او و على و امامانى كه گفتم اطاعت كند، همانا به فوز عظیم رسیده است.
378- اى مردم! كسانى كه به بیعت با او پیشى گیرند و به دوستى‌ ورزیدن و سلام دادن به او به امارت مؤمنان سبقت بجویند، آنان همان رستگارانند، که در جنات نعیم جای دارند.
379- اى مردم! چیزى را بگویید كه خداوند با آن سخن از شما راضی شود
380- و اگر شما و همة كسانی كه در زمینند كافر شوید، هرگز هیچ زیانى به خداوند نخواهد رسید
381- پروردگارا مؤمنان را بیامرز
382- و بر كافران خشم بگیر
383- وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ
384- در این هنگام مردم با صداى بلند گفتند: آرى، شنیدیم و امر خدا و رسولش را با قلب و زبان و دست اطاعت کردیم
385- و سوی رسول خدا(ص) و على(ع) هجوم آوردند و با دستشان با آنها بیعت کردند.
386- پس نخستین كسانی كه با رسول خدا(ص) دست دادند، اولی، دومی، سومی، چهارمی و پنجمی بودند
387- و دیگر مهاجران و انصار و سایر مردم بنا بر مقام و منزلتشان بیعت كردند و این كار تا اقامه نماز مغرب و عشاء كه با هم خوانده شد تا سه بار ادامه یافت،
388- و رسول خدا(صلّى اللَّه علیه و آله) هر بار که قومی بیعت می‌کرد، مى‌فرمود: الحمد للَّه كه ما را بر همه عالمیان فضیلت داد
389- و از همین جا زدن دست هنگام بیعت سنّت و رسم شد
390- و چه بسا این سنّت را كسى انجام می دهد كه در آن بیعت هیچ حقّى ندارد
391- و از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده كه فرمود:
392- وقتى پیامبر این خطبه را به پایان رسانید در میان جماعت مردى خوش سیما و با ابهت و معطّر ظاهر شد و گفت:
393- بخدا سوگند هیچ وقت محمّد را مانند امروز ندیده بودم كه تا این اندازه برای پسر عمویش تاکید کند
394- و او عقدی بست که آنرا جز کافر به خداوند عظیم و رسولش نمی‌گشاید
395- ویل طویل بر كسى كه پیمانش بگسلد
396- امام صادق (علیه السّلام) فرمود: عمر بن خطّاب پس از شنیدن سخن او رو به وی کرد، و از هیئت آن شخص شگفت‌ زده شد
397- سپس رو به پیامبر (ص) كرده و گفت: آیا نشنیدى آن مرد چه گفت؟ چنین و چنان گفت.
398- پیامبر (ص) فرمود: اى عمر آیا فهمیدى او كه بود؟ گفت: خیر
399- فرمود: او روح الأمین جبرئیل بود،
400- پس مبادا عهد او را بشکنی كه در این صورت خداوند و رسولش و فرشتگانش و همه مؤمنان از تو بیزار شوند!
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :