تبلیغات
مــاه ولــاء - گرفتن عهد و میثاق از جمادات و نباتات به ولایت اهل بیت(ع)
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
گرفتن عهد و میثاق از جمادات و نباتات به ولایت اهل بیت(ع)
حدیث اول
حضرت رضا علیه السلام فرمود: در روز غدیر خداوند ولایت را بر اهل آسمان‌ های هفت گانه عرضه كرد و اهل آسمان هفتم در این امر پیشدستى كردند، و خداوند به وسیله عرش آن را زینت داد، سپس آسمان چهارم پذیرفت خداوند به وسیله بیت المعمور آن را زینت داد، پس از آن آسمان دنیا این امر را پذیرفت خداوند آن را بوسیله ستارگان زینت داد.بعد از این ولایت را بر زمینها عرضه داشت، مكه نخست منطقه‌اى بود كه پذیرفت و خداوند به وسیله كعبه آن را زینت داد. سپس مدینه پذیرفت و آن را به مصطفى محمد صلى اللَّه علیه و آله برترى داد، بعد از آن كوفه قبول كرد و آن را به امیر المؤمنین علی علیه السلام زینت داد.بعد از آن بر كوه‌ها عرضه داشت نخست سه كوه از میان كوهها آن را قبول كردند: كوه عقیق، كوه فیروزه و كوه یاقوت از این جهت آن‌ها  كوههای این سه شدند و با فضیلت ترین جواهرات شناخته شدند. سپس كوه‌هاى دیگرى قبول كردند كه در آن‌ها معادن طلا و نقره پدید آمد، و هر كوهى كه اقرار نكرد و نپذیرفت از معادن و منافع خالى ماند و چیزى در آن نروئید،سپس بر آبها عرضه شد، هر آبى كه پذیرفت گوارا شد، و هر آبى كه قبول نكرد تلخ و شور شد.

و در این روز ولایت  بر گیاهان عرضه شد، هر گیاهى كه قبول كرد شیرین و پاکیزه شد، و آن كه نپذیرفت تلخ گردید، سپس در این روز ولایت  بر پرندگان عرضه شد هر كدام از آنها كه قبول كردند فصیح و خوش صدا شدند، و هر كدام كه نپذیرفتند گنگ گردیدند.مثال كسانى كه ولایت أمیرالمومنین (ع) را در روز غدیر پذیرفتند مانند فرشتگانی است كه آدم را سجده كردند، مثال كسانى كه ولایت أمیرالمومنین (ع) را در روز غدیر قبول نكردند مانند إبلیس است،و در این روز این آیه نازل شد: الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ‌ و خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر اینکه روز بعثت او مانند روز غدیر نزد او بوده و حرمت آنرا شناخته است زیرا وصیّ و خلیفه خود را برای امّتش در این روز منصوب کرد.(إقبال الأعمال (ط - القدیمة)    ج  1  ص 464)

حدیث دوم
حسن بن حسین بن طحال مقدادى در کتابش ذكر كرده كه خلف از سلف روایت كرده‌اند از عبد اللَّه بن عبّاس كه رسول خدا (صلى اللَّه علیه و آله) به امیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود: یا على! خداوند عز و جل مودّت ما اهل بیت را بر آسمانها عرضه كرد، پس اوّل چیزى كه قبول كرد و اجابت نمود آسمان هفتم بود؛ پس خداوند آن را به عرش و كرسى مزیّن ساخت ؛ بعد از آن آسمان چهارم قبول كرد؛ پس آن را به بیت المعمور مزیّن ساخت ؛ سپس آسمان دنیا قبول كرد؛ پس آن را به ستارگان مزیّن ساخت؛ بعد از آن زمین حجاز اجابت نمود؛ پس آن را به کعبه مشرّف ساخت ؛ بعد از آن زمین شام قبول كرد؛ پس آن را به بیت المقدس مشرّف ساخت ؛ بعد از آن زمین مدینه قبول كرد؛ پس آن را به قبر من مشرّف ساخت ؛ بعد از آن زمین كوفه قبول كرد، پس آن را به قبر تو ای على مشرّف ساخت! امیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود: یا رسول اللَّه! من در كوفه عراق مدفون خواهم شد؟

حضرت فرمود: آری، ای على! شهید خواهى شد و مدفون خواهى شد در صحراى پشت كوفه میان غریین و تلهای کوچک سفید، و تو را خواهد كشت بدبخت‌ترین این امّت، عبد الرّحمن بن ملجم که پست ترین اهل آتش است، خداوند او را لعنت کند. قسم به کسی که مرا به حقّ مبعوث کرد، عذاب ‌كُشنده ناقه صالح در نزد خدا از عذاب او عظیم‌تر نیست. یا على! از عراق صد هزار شمشیر ترا یارى و نصرت خواهد كرد.(الغارات  ج  2  ص 844 فرحة الغری فی تعیین قبر أمیر المؤمنین  ص 27)

حدیث سوم
أنس بن مالک گوید: روزی در محضر پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) نشسته بودم که علی بن ابی طالب (علیه السلام) وارد شد، رسول خدا (صلى اللَّه علیه و آله) به او فرمود: ای أبا الحسن نزد من بیا، پس او را در آغوش گرفت و پیشانی او را بوسید و فرمود: یا على! خداوند ولایت تو را بر آسمانها عرضه كرد، پس اوّل چیزى كه پذیرفت و اجابت نمود آسمان هفتم بود؛ پس خداوند آن را به عرش مزیّن ساخت ؛ بعد از آن آسمان چهارم قبول كرد؛ پس آن را به بیت المعمور مزیّن ساخت ؛ سپس آسمان دنیا قبول كرد؛ پس آن را به ستارگان مزیّن ساخت؛ سپس ولایت تو را بر زمینها عرضه کرد، که زمین مکّه بر پذیرش آن سبقت گرفت ؛ پس آن را به کعبه مزیّن ساخت ؛ بعد از آن زمین مدینه قبول كرد؛ پس آن را به من مزیّن ساخت ؛ بعد از آن زمین كوفه قبول كرد؛ پس آن را به تو مزیّن ساخت.(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل  ج 10  ص 204)

حدیث چهارم
جابر بن عبد الله أنصاری نقل می كند كه رسول خدا (صلى اللَّه علیه و آله) فرمود: وقتى خداوند آسمانها و زمین را آفرید آنها را خواند، جواب دادند. پس به آنها نبوت من و ولایت علی بن ابی طالب را عرضه داشت، و آنها پذیرفتند. سپس خلق را آفرید و أمر دین را به ما واگذار كرد. پس سعید كسى است كه بواسطه ما سعادت یابد و شقى كسى است كه بواسطه ما شقاوت یابد. ما حلال خدا را حلال و حرام او را حرام می کنیم.(مائة منقبة من مناقب أمیر المؤمنین و الأئمة، ص: 25)

حدیث پنجم
سلمان فارسى روایت کند که رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) به على (علیه السّلام) فرمود: یا على! انگشتر را به دست راست نما تا از مقرّبین‌ (درگاه الهى) باشى.على (علیه السّلام) عرض كرد: یا رسول اللَّه مقرّبین (درگاه الهى) چه كسانى هستند؟ رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) فرمود: جبرئیل و میكائیل.على (علیه السّلام) عرض كرد: چه انگشترى به دست نمایم؟ رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) فرمود: عقیق سرخ، كه این سنگ به وحدانیّت خداوند عزّ و جلّ و به نبوّت من و به وصىّ بودن تو و به امامت فرزندانت و به بهشتى بودن محبّانت و به اهل فردوس بودن شیعیان فرزندانت اقرار كرده است.(علل الشرائع    ج  1  ص 158)

حدیث ششم
ابن عباس روایت می کند که شنیدم رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) به علی بن ابی طالب (علیه السّلام) می فرمود: انگشتر را به دست راست نما که آن فضیلتی از جانب خدا برای مقرّبین‌ (درگاه الهى) است.على (علیه السّلام) عرض كرد: یا رسول اللَّه مقرّبین (درگاه الهى) چه كسانى هستند؟رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) فرمود: جبرئیل و میكائیل فرشتگان میان آنها.على (علیه السّلام) عرض كرد: چه انگشترى به دست نمایم؟رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) فرمود: عقیق سرخ، كه آن کوهی است که به وحدانیّت خداوند عزّ و جلّ و به نبوّت من و به وصىّ بودن تو و به امامت فرزندانت و به بهشتى بودن شیعیانت و اهل جهنم بودن دشمنان آنها اقرار كرده است.(بشارة المصطفى لشیعة المرتضى  ج  2   ص 8)

حدیث هفتم
علی بن ابی طالب (علیه السّلام) روایت می کند که رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) فرمود: انگشتر عقیق به دست کنید كه آن اولین کوهی است که به وحدانیّت خداوند متعال و به نبوّت من و به وصىّ بودن تو ای علی و به اهل بهشت بودن شیعیانت اقرار كرده است.(عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج 2، ص: 70)

حدیث هشتم
عایشه گوید: بر رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) وارد شدم و دیدم انگشتری بدست دارد که نگین آن عقیق است.عرض کردم: ای رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) این نگین چیست؟فرمود: این از کوهی است که به ربوبیّت خداوند و نبوّت من و ولایت علی و امامت فرزندانش و بهشتى بودن شیعیانش اقرار كرده است.(بشارة المصطفى لشیعة المرتضى  ج  2  ص  215)

حدیث نُهم
سلیمان بن جعفر، از حضرت رضا (علیه السّلام) نقل كرده كه فرمود:پدرم از پدرش از جدّش نقل كردند كه امیر المؤمنین على (علیه السّلام) خربزه‌اى را برداشت تا بخورد که دید تلخ است، حضرت آن را دور انداخت و فرمود: از چشم دور شوى و نابود گردى.محضر مباركش عرض شد: یا امیر المؤمنین این خربزه چه نقصى دارد؟ عرض کرد: رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله) فرمود: خداوند تبارك و تعالى میثاق مودّت ما را با همه حیوانات و گیاهان منعقد كرد. آنچه از آنها که میثاق را پذیرفت، شیرین و پاكیزه شد و آنچه از آنها که نپذیرفت، شور و تلخ گردید.(علل الشرائع  ج  2  ص 463)

حدیث دهم
أبو هریره روایت کند که روزی من و أبوذر و بلال با علی بن ابی طالب می رفتیم که علی (علیه السلام) به خربزه هایی نظر انداخت و درهمی به بلال داد و فرمود: ای بلال! با این درهم از این خربزه ها بخر و نزد من بیاور و به منزلش رفت و چیزی نگذشت که بلال با خربزه ها به ما رسید.پس علی (علیه السلام) یکی از آنها را برید و دید تلخ است. فرمود: بلال ! این خربزه را از اینجا دور کن و نزد من بیا تا برای تو حدیثی را که رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله)  در حالیکه دست بر شانه من گذاشته بود و به من فرمود برایت بازگو کنم.

فرمود: خداوند تبارک و تعالی محبت مرا بر سنگها و گِلها و دریاها و کوهها و درختان عرضه کرد، پس آنچه محبت مرا پذیرفت، گوارا و پاکیزه شد و آنچه محبت مرا نپذیرفت، ناپاک و تلخ شد. و من گمان می کنم که این خربزه از آنهایی است که محبت مرا نپذیرفت.(بشارة المصطفى لشیعة المرتضى  ج  2  ص 167(الریاض النضرة ج 3 ص 191))




امکانات وبلاگ


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره ابلاغ غدیر