تبلیغات
مــاه ولــاء - زد و خورد در حال مستى‌
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
زد و خورد در حال مستى‌
در زمان خلافت امیر المؤمنین- علیه السلام- به آن حضرت گزارش رسید كه چهار نفر در حال مستى یكدیگر را با كارد مجروح نموده‌ اند. امام- علیه السلام- دستور داد آنان را توقیف نموده تا پس از هشیارى به وضعشان رسیدگى كند، دو نفر از آنان در بازداشتگاه جان سپردند. اولیاى مقتولین به نزد امیر المؤمنین- علیه السلام- آمده و خواستار قصاص از زندگان شدند، آن حضرت- علیه السلام- به آنان فرمود:

شما از كجا مى‌دانید كه این دو نفر زنده ایشان را كشته‌ اند و شاید خودشان یكدیگر را مجروح نموده و مرده‌ اند؟

گفتند: نمى‌دانیم، پس شما خودتان با استفاده از دانش خدادادى‌ تان بین آنان حكم كنید.

امام- علیه السلام- فرمود: دیه آن دو مقتول به عهده هر چهار قبیله است و بعد از اخراج خون بهاى زخم هاى دو نفر زخمى، باقی مانده به اولیاى آن دو مقتول ردّ مى‌گردد.

شیخ مفید پس از نقل این خبر مى‌گوید: این حكمى كه آن حضرت- علیه السلام- درباره آنان فرموده تنها حكمى است كه براى رسیدن به واقع تصور مى‌شود؛ زیرا گواهى نیست تا بدان وسیله قاتل از مقتول جدا شود. و نیز گواهى نیست تا ثابت كند قتل عمدى بوده، و این حكم در مورد قتل خطا و اشتباه در قاتل است؛ زیرا خون بهاى كشتگان را بر هر چهار قبیله قرار داده و دیه زخم هاى مجروحین را از آن كم كرده است.

(مؤلف) مقصود آن حضرت از اینكه فرموده: دیه آن دو مقتول بر قبایل چهارگانه است این است كه دیه هر دو تا با هم، وگرنه دیه هر كدام از آنها بر سه قبیله دیگر است غیر از قبیله خودش.(ارشاد مفید، قضایاه- علیه السلام- فى خلافته،من لا یحضر، كتاب الدیات، باب حكم الرجل یقتل الرجلین او... حدیث 7،تهذیب، كتاب الدیات باب الاشتراك فى الجنایات، حدیث 5.)




امکانات وبلاگ


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره ابلاغ غدیر