تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
ولایت و امامت از نگاه شیعه و سنی
در فرهنگ گران سنگ شیعه، واژه‌ هایی هم چون ولی، ولایت، و امام، قداست ویژه‌ ای یافته و ارزشی خاص دارند و این با تفسیر و معنایی که اهل سنت از این واژه‌ ها می‌کنند، کاملاً متفاوت است، شیعیان در تداوم نبوت، به نهاد امامت عقیده دارند. در زبا عربی،«امام» در اصل به معنای «رهبر» می‌باشد. براساس معنای لغوی، امام می‌تواند در مورد رهبران خوب و بد، هر دو به‌کار رود هم‌ چنین‌ دایره رهبری امام می‌ تواند بسیار وسیع، هم چون رهبری یک ملت یا کشور یا محدود هم چون اداره یک مراسم عبادی در مسجد مانند امام جماعت باشد.

اما در کلام شیعی، امام دارای معنای اصطلاحی خاصی است. مطابق با این اصطلاح، امام به شخصی گفته می‌شود که زمام امور سیاسی و دینی جامعه اسلامی را از سوی خدا به عهده دارد. به عبارت دقیق‌تر، امام شخصی است که از طرف خدا، برای رهبری جامعه اسلامی، تفسیر و حمایت از دین و قانون شرع و نیز هدایت مردم در جنبه‌های مختلف زندگی منصوب شده و توسط پیامبر یا امام پیشین معرفی می‌گردد. امام، خلیفه خدا بر روی زمین و جانشین پیامبر است و باید مصون از گناه، و دارای معرفت کامل به جنبه‌های ظاهری و باطنی قرآن باشد.

دیدگاه اهل‌سنت: مسلمانان اهل‌سنت، واژه امام را مترادف با خلیفه به‌کار می‌برند. در زبان عربی، خلیفه به معنای جانشین است. این عنوان، برهرکسی که بر مسند قدرت نشسته و پس از رحلت پیامبر بر جامعه اسلامی حکومت کرده، اطلاق می‌ شود. براساس این اصطلاح، مهم حاکمیت بر جامعه اسلامی است. خلیفه ممکن است از سوی مردم انتخاب شود یا توسط خلیفه پیشین منصوب گردد یا توسط کمیته‌ای انتخاب گشته و یا حتی با اعمال زور و استفاده از قدرت نظامی به قدرت رسیده باشد. خلیفه لازم نیست مصون ازگناه یا در صفاتی هم چون ایمان و معرفت، برتر از دیگران باشد.


محمدعلی شمالی، شیعه شناسی مقدماتی، ص57
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :