تبلیغات
مــاه ولــاء

مــاه ولــاء
قالب وبلاگ
برداشت هایی از آیه «اکمال دین»
برداشت‌هایی از آیه [الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا]

نص آیه :
[مائده3] ص107 ـ حُرِّمَتْ عَلَیْكُمُ الْمَیْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزیرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَیْرِ اللّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّیَةُ وَ النَّطیحَةُ وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ إِلاّ ما ذَكَّیْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِاْلأَزْلامِ ذلِكُمْ فِسْقٌ الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا فَمَنِ اضْطُرَّ فی مَخْمَصَةٍ غَیْرَ مُتَجانِفٍ لإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ.

بر شما حرام شده است‌: مردار، و خون‌، و گوشت خوك‌، و آنچه به نام غیر خدا كشته شده باشد، و [حیوان حلال گوشت‌] خفه شده‌،و به چوب مرده‌، و از بلندی افتاده‌، و به ضرب شاخ مرده‌، و آنچه درنده از آن خورده باشد ـ مگر آنچه را [كه زنده دریافته و خود] سر ببرید ـ و [همچنین‌] آنچه برای بتان سربریده شده‌، و [نیز] قسمت كردن شما [چیزی را] به وسیله تیرهای قرعه‌؛ این [كارها همه‌] نافرمانی [خدا]ست‌. امروز كسانی كه كافر [به خلیفةُ الله] هستند، از [اینكه] دین شما [سطحی باقی بماند تا آنها بتوانند سوار بر دین شده و بزرگان و حاكمان دین قلمداد گردند] نومید گردیده‌اند. پس‌، از ایشان مترسید و از من بترسید. امروز دین شما را برایتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تامّ گردانیدم‌، و اسلامِ [كامل شده و از نعمات، تامّ شده] را برای شما [به عنوان‌] دین مورد رضایت برگزیدم‌.و هر كس دچار گرسنگی شود، بی‌آنكه به گناه متمایل باشد [اگر از آنچه منع شده است بخورد]، بی تردید، خدا آمرزنده مهربان است‌.

الیَومَ :
خداوند چنین روزی را بسیار تأكید دارد و دو بار آن را ذكر می‌كند [الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ، الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ .....]. چرا؟! این روز، در چه زمانی می‌تواند باشد؟

نگاه تنزیهی به «الیوم» :
الف‌ـ «الیوم» قبل از حجّةُ الوداع نبوده است. زیرا: این آیه باید در انتهای تمام دینیّات [و نیز در انتهای تمام نعمات] نازل شده باشد. یعنی پس از این آیه، دیگر دینیات نازل نشده باشد. پس باید در اواخر عمر شریف رسول‌الله ص نازل شده باشد.

ب ـ «الیوم» در یكی از بخش‌ها یا یكی از ایام حجّةُ الوداع نبوده است. زیرا: در خلال حجّةُ الوداع ماجرای مهمی كه كفار را به شدت مأیوس كرده باشد از فریقین گزارش نشده است.

ـ بر همین استدلال؛ «الیوم» روز عرفه هم نمی‌تواند باشد.

ـ البته ممكن است كه: فقط بخشِ دوم، یعنی «الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا» در عرفه نازل شده باشد [كما اینكه در برخی احادیث سنّی‌ها و حتی شیعیان آمده است]، در این‌صورت می‌توان گفت كه این مطلب همان مصداق «ما أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ [مائده67]» است. تازه اگر این مطلب صحیح باشد، رسول‌الله ص از تبعات آن نگران بوده و آن را به مردم عرضه نكردند [این مطلب از خطبة غدیریه نیز برمی‌آید]. و در مسیر بازگشت از حجّةُ الوداع، پس از اینكه مائده67 [یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللّهُ یَعْصِمُكَ مِنَ النّاسِ] نازل شد، رسول‌الله ص ماجرای غدیر خم را برپا كردند.

 ـ در نتیجه مفهوم «الیوم» [فقط در «الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ»] می‌شود: «در این ماجرا»، «در این دوران»، «اكنون»، «امروزه».

ـ اما بخشِ قبلی آیه، یعنی «الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ» نباید در عرفه [و كلاً قبل از غدیر خم] نازل شده باشد.

ج ـ «الیوم» خودِ حجّةُ الوداع نیز نمی‌تواند باشد. زیرا:

ـ حجّ نمی‌تواند باعث یأس كفار از دین اسلام شود.

ـ حجّ ربطی به خشیت از كفار ندارد.

- اگر «الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا» در خلال حجّةُ الوداع هم نازل شده باشد، با اینحال منظور از آن، خود حجّةُ الوداع نیست بلكه مفهوم عظیمی است كه در خلال حجّةُ الوداع نازل شده است

منظور از «الیوم» چه روزی بود؟
ـ ماجرای «الیوم» هر چه بود بسیار علنی بود زیرا كفار هم [در همان روز] از آن آگاه شدند  الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ

ـ ماجرای «الیوم» هر چه بود، به دین ربط مستقیم داشت  الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ

در این روز چه ماجرایی واقع شد كه:

ـ كه كفّار [به خلیفةُ الله] از [اینكه] دین اسلام [سطحی باقی بماند تا آنها بتوانند سوار بر دین شده و بزرگان و حاكمان دین قلمداد گردند] مأیوس شدند.

ـ و دیگر جایگاه ندارد كه مؤمنین از كفار خشیت داشته باشند.

 ـ از طرف دیگر دین اسلام با آن كامل شد؟
ـ و خداوند نعمتش را بصورت تامّ قرار داد؟
ـ و نیز دین اسلام را در حدّ مرضیّ قرار داد.
ـ چرا اینقدر مورد تأكید و مباهات و رضایت خداوند است؟
ـ كدام ماجرا می‌تواند هم‌زمان تمام این خواص و تبعات را داشته باشد؟!
ـ آیا حجّةُ الوداع می‌تواند مصداق این ماجرا باشد؟
آیا احتمال دارد كه «الیوم»، غدیر خم باشد؟ آیا احتمال دارد كه این آیه به دنبال آیه‌ی «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیك .... [مائده67]» نازل شده باشد؟

یَئِسَ الَّذِینَ كَفَرُواْ مِن دِینِكُمْ :
ردر آن زمان منظور از كفّار چه كسانی می‌تواند باشد؟! آنها به چه چیز كافر بودند؟!

ـ آیا كافر به الله بودند؟

ـ یا به نظام الله كافر بودند؟

ـ و یا اینكه كافر به خلیفةُ الله بودند؟! مانند ابلیس لع  وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاّ إِبْلیسَ أَبى وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرینَ [بقره34]

كفار [نه اهل‌كتاب یا مشركین] تا آن موقع بسیار امید داشتند كه دین اسلام نابود شود. اما با ماجرایی كه در این زمان واقع شد، آنها مأیوس شدند. این ماجرا چه می‌توانست باشد؟!

از لحن این قسمت از آیه چنین برمی‌آید كه: ظاهراً عمدة كفار [نه اهل‌كتاب یا مشركین] باید در آن واقعه حضور داشته و حتی به آنها فشار آمده باشد. از جنبة تاریخی، چنین ماجرایی فقط در غدیر خم واقع شده است [نه در عرفه یا ....].

ـ این نوع كفر [كفر به خلیفةُ الله] بدترین نوع كفر است.
 
فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ :
از این فراز چنین برمی‌آید كه در آن هنگام، تعداد «كافران» بسیار قابل توجه و نیز قابل خشیت بوده است [در حالیكه كتب تاریخی مربوطه چنین وضعیتی را ترسیم نمی‌كنند. چرا؟!].در «الیوم» چه ماجرایی واقع شده است كه به تبع آن دیگر جایگاه ندارد كه مؤمنین از كفار خشیت داشته باشند؟!

الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ :
اولین مطلبی كه در این روز جاری شده، «اِكمال دین» است.

اینكه دین هم باید كامل شود جالب است.

این «اكمال دین» برای همه‌ی مؤمنین است [نه فقط برای رسول‌الله ص].  أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ [با توجه به اینكه «الیوم» بعد از حجّةُ الوداع بوده است] دین اسلام با چه مقوله‌ای كامل شد؟

وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی :
دومین مطلبی كه در این روز جاری شده، «تامّ كردن نعمت» است.«اتمام نعمت»، پس از «اكمال دین» و قبل از «رضایت از دین اسلام» مطرح شده است.این «تامّ كردن نعمت» برای همه‌ی مؤمنین است [نه فقط برای رسول‌الله ص].  أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی [با توجه به اینكه «الیوم» بعد از حجّةُ الوداع بوده است] چه نوع نعمتی است كه:

ـ قبلاً هم بوده اما در این ماجرا [یا در این روز] بصورت تامّ جاری شده است [وجهِ تامّ آن چیست؟ یعنی با چه چیز تامّ شده است؟].

ـ همة مؤمنین نیز می‌توانند از آن استفاده كنند.

وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا :
دین اسلام تا آن ماجرا [یا تا آن روز] مورد رضایت خداوند نبوده و با این واقعه مورد رضایت خداوندی قرار گرفته است.

این كدام اسلام است كه مورد رضایت خداوند می‌باشد؟! چه چیز به آن افزوده شده كه مورد رضایت قرار گرفته است؟!

این «رضایت از دین اسلام»، پس از «اكمال دین» و «اتمام نعمت» مطرح شده است.

خداوند وجه مرضیِّ دین را برای همه‌ی مؤمنین مورد استفاده قرار داده است [نه فقط برای رسول‌الله ص].  وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا.

[با توجه به اینكه «الیوم» بعد از حجّةُ الوداع بوده است] وجه مرضیِّ دین چه چیز می‌تواند باشد؟

نتیجه :
ظاهراً «الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا» یك‌بار در حجّةُ الوداع [در عرفه]، و دفعة دیگر در غدیر خم به طور كامل، یعنی به صورت «الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا» نازل شده است.این روز [روزی كه این مطلب به صورت كامل نازل و ابلاغ شده است] چنان اهمیتی دارد كه باید عید باشد آن هم بزرگترین عید.

موضوعی به این مهمی را باید بسیاری از صحابه گزارش كرده باشند. در حالیكه چنین نیست  تفسیر تطبیقی/فتح‌الله نجارزادگان ص335

اگر زمان نزول این آیه را به دنبال آیه‌ی «یا ایّها الرّسول بلّغ ما انزل الیك .... [مائده67]» در نظر بگیریم، چه نتایج جالب و عجیبی بدست می‌آید:

ـ شرایط اجتماعی در حوالی زمانی روز غدیر خم چنان وخیم بوده است كه خداوند می‌فرماید:
ـ «وَ اللّهُ یَعْصِمُكَ مِنَ النّاسِ» [مائده67]
 ـ إِنَّ اللّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْكافِرینَ [مائده67].
ـ الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ [مائده3].
ـ خداوند مخالفین این ماجرا [كه تعدادشان زیاد و تهدیدشان جدّی بوده است] را «كافر» خوانده است [مائده3 و67].
ـ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ [مائده3].

ـ اهمیّت موضوع نازل شده بقدری زیاد است كه خداوند می‌فرماید:

ـ یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ [مائده67].  
ـ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ [مائده67].
ـ الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ [مائده3].
ـ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی [مائده3].
ـ وَ رَضیتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دینًا [مائده3].

حال این چه ماجرایی [و در چه روزی] بوده است كه می‌توانست مصداق چنین آیه‌ای باشد؟!

 ـ در حجّةُ الوداع چند بار حدیث ثقلین مطرح شده است. اما حدیث ثقلین نمی‌تواند مصداق این آیه باشد. زیرا:

ـ حدیث ثقلین بارها قبلا نیز مطرح شده بود، نه فقط در «الیوم».
ـ مطرح شدن حدیث ثقلین نمی‌تواند عامل «یَئِسَ الَّذینَ كَفَرُوا مِنْ دینِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ» باشد.
درباره وبلاگ


آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :