صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
انبیاء و روز غدیر
حدیث اول
امام صادق ع می فرماید : روزه در روز غدیر خم معادل روزه ی تمام عمر دنیاست اگر کسی به اندازه تمام عمر دنیا زنده بماند و تمام آنرا روزه بگیرد ثواب آن به اندازه ثواب روزه در روز غدیر است و روزه روز غدیر نزد خداوند عز و جل معادل صد حج و صد عمره مقبول است و روز غدیر عید بزرگ الهی است و خداوند عز و جل هیچ پیغمبرى را مبعوث نکرده مگر آنكه این روز را عید گرفته است و حرمت آن را دانسته است و نامش در آسمان روز عهد معهود است و نامش در زمین روز میثاق مأخوذ و جمع مشهود است ...(تهذیب الأحكام  ج 3   ص  143)

حدیث دوم
فیاض بن محمد بن عمر طوسى گوید: در روز غدیر در محضر حضرت رضا (ع) بودیم و گروهى از خواص آن جناب نیز بودند.امام رضا براى آنها افطار تهیه دیده بود و به منازلشان نیز غذا و خوراك و پوشاك حتى كفش و انگشترى فرستاده بودند و در آن روز اوضاع و احوال خیلى خصوصى و خودمانى بود و از تشریفات و رسوم معموله كاسته بودند.حضرت رضا (ع) از فضائل روز غدیر سخن مى‌گفتند، و در ضمن سخنان خود فرمودند: پدرم از پدرش از حضرت باقر و او از پدرش امام سجاد علیهم السلام‌ روایت كرد که امام حسین (ع) فرمود: كه در یكى از سالهاى ایام خلافت على (ع)، غدیر و جمعه مصادف شدند. على (ع) پنج ساعت از روز بالا آمده بالاى منبر رفتند و چنان حمد و ستایش به جاى آوردند كه تا آن روز از آن حضرت شنیده نشده بود. و چنان ستود که غیر او نتوانند خدا را آنگونه بستایند، پس مقداری از خطبه حضرت چنین بود:امروز روز تصریح بر أهل خواصّ (امامان) است.  امروز روز شیث ع (وصی آدم ع) است. امروز روز إدریس ع است. امروز روز یوشع (وصی موسی ع) است. امروز روز شمعون (وصی موسی ع) است.(مصباح المتهجد  ج  2   ص 752)

حدیث سوم
حضرت رضا علیه السلام فرمود: هنگامى كه روز قیامت برپا شود، چهار روز را زینت میدهند همان طور كه عروس را برای حجله آرایش می كنند، گفته شد: این چهار روز كدام ایام هستند؟.فرمود: روز عید قربان، روز فطر، روز جمعه، و روز غدیر، اما روز غدیر در بین اضحى و فطر و روز جمعه مانند ماه در بین ستارگان است،
و آن همان روزیست كه ابراهیم علیه السلام از آتش نجات پیدا كرد و براى شكرگزارى آن روز را روزه گرفت.و آن همان روزیست كه خداوند دین را كامل گردانید زمانیکه حضرت رسول صلى اللَّه علیه و آله على علیه السلام را بعنوان نشانه برای مردم منصوب کرد و فضیلت و وصایت او را آشكار كرد، و آن روز را روزه گرفت و خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر اینکه روز بعثت او مانند روز غدیر نزد او بوده و حرمت آنرا شناخته است زیرا وصیّ و خلیفه خود را برای امّتش در این روز منصوب کرد .(إقبال الأعمال (ط - القدیمة)  ج   1  ص 464)

حدیث چهارم
حسن بن راشد مى‌گوید: به امام صادق (ع) گفتم: فدایت شوم، آیا مسلمانان بجز عید فطر و قربان عید دیگرى دارند؟ فرمود: آرى، اى حسن! عیدى است كه بزرگ‌تر و گرانقدرتر از آنهاست. گفتم: آن چه روزى است؟ فرمود: روزى كه امیر مؤمنان (ع) به عنوان پیشواى مردم نصب گردید. گفتم: فدایت شوم، آن چه روزى است؟ فرمود: روزها مى‌گردد و آن روز هیجدهم ذى الحجّه است. گفتم: فدایت شوم، چه عملى‌ سزاوار است در آن روز انجام دهیم؟ فرمود: اى حسن، آن روز را روزه بگیر، و بر محمّد (ص) و خاندانش بسیار درود بفرست، و از كسانى كه نسبت به آنان ستم كردند و حقّشان را انكار نمودند بیزارى بجوى، زیرا همه پیامبران به اوصیاى خود فرمان مى‌دادند كه روزى را كه در آن به وصایت رسیده‌ اند عید بگیرند ....(من لا یحضره الفقیه    ج 2   ص90)

حدیث پنجم
زیاد بن محمد گوید : بر امام صادق(ع) وارد شدم و گفتم : آیا مسلمانان عیدی بجز روز جمعه و فطر و قربان دارند؟ فرمود: بله روزی که رسول الله (ص) أمیرالمومنین (ع) را منصوب کرد. گفتم : ای فرزند رسول خدا ص آن چه روزی است؟ فرمود:  با آن روز چکار داری؟ روزها می گذرد و آن روز هیجدهم ذی الحجه است که سزاوار است که با نیکی و روزه و نماز و صله رحم و صله برادران به خداوند متعال تقرب جویید، که انبیاء زمانیکه اوصیاء خود را إقامه می کردند این کارها را انجام می دادند و دیگران را به آن أمر می کردند.(مصباح المتهجد  ج  2  ص 736)

حدیث ششم
مفضّل بن عمر گوید به امام صادق ع عرض کردم : سرورم مرا به روزه آن روز( غدیر خم) أمر می کنید؟ امام ع سه مرتبه فرمود : آری به خدا قسم.روز غدیر خم همان روزی است که خداوند توبه آدم
(ع) را پذیرفت ، پس به شکرانه اش آن روز را روزه گرفت.روز غدیر خم همان روزی است که خداوند متعال ابراهیم (ع) را از آتش نجات داد، پس به شکرانه اش آن روز را برای خداوند متعال روزه گرفت.

روز غدیر خم همان روزی است که موسی
(ع) هارون را به عنوان نشانه بر پا کرد، پس به شکرانه اش آن روز را برای خداوند متعال روزه گرفت.
 
روز غدیر خم همان روزی است که عیسی
(ع) وصیّ خود، شمعون صفا را منصوب کرد، پس به شکرانه اش آن روز را برای خداوند عز و جل روزه گرفت.

روز غدیر خم همان روزی است که رسول خدا ص علی
(ع) را بعنوان نشانه بر پا کرد و فضیلت آنروز  و وصیش را آشکار کرد ، پس به شکرانه اش آن روز را برای خداوند تبارک و تعالی روزه گرفت.و براستی روز غدیر، روز صیام و شب زنده داری و إطعام و صله ی برادران(مومن) است و در آن رضایت (خداوند) رحمان و ذلت و خواری شیطان است.(إقبال الأعمال (ط - القدیمة)    ج 1  ص 466)

حدیث هفتم
معلّى بن خنیس گوید كه در نوروز نزد امام صادق علیه السّلام رفتم، فرمود: امروز را می شناسى؟

گفتم: فدایت شوم، امروز روزیست كه عجمها بزرگش دارند و بهم هدیه دهند ، فرمود: سوگند به كعبه‌اى كه در مكّه است، این شیوه براى امریست دیرین كه برایت  تفسیرش كنم تا بفهمى، گفتم: اى آقایم، آن را از شما بدانم محبوبتر است نزد من از اینكه مرده‌هایم زنده شوند و دشمنانم بمیرند.

فرمود: در نوروز بود كه خدا از بنده‌هایش پیمان گرفت که او را بپرستند و به او شرک نورزند، و برسولان و حجت های خدا ، و به ائمّه علیهم السلام ایمان آورند.

و آن اولین روزی است كه خورشید تابیده، بادها وزیدند، و در زمین گل شكفته ،

و آن روزى است كه كشتى نوح بر جودى پهلو گرفت،

و آن روزی است که خداوند هزاران نفر را که برای دوری از مرگ از شهر خود خارج شده بودند میراند و سپس زنده كرد،

و آن روزی است که جبرئیل به پیامبر ص فرود آمد و آن روزی است که پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله على علیه السّلام را بدوش گرفت تا بتهاى قریش را از فراز كعبه بزیر افكند و خرد كرد، و ابراهیم علیه السّلام نیز در همین روز بتها را شکست،و آن روزی است که پیغمبر دستور داد تا اصحابش‌ با أمیر المؤمنین بیعت كردند،و آن روزی است که پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله على علیه السّلام را بوادى جنّها فرستاد تا از آنها بیعت گیرد.

و آن روزی است که دوباره مردم با على علیه السّلام بیعت كردند، و آن روزی است که بر خوارج نهروان پیروز شد و ذو الثدیة را كشت، و آن روزی است که قائم ما و ظهور كند و والیان أمر (امامان رجعت کنند)، و آن روزی است که بدجّال پیروز شود و او را در زباله‌دان كوفه بدار زند،و هیچ نوروزى نیاید جز اینكه ما توقع فرج داریم زیرا این روز از روزهاى ما و روزهاى شیعیان ما است، عجمها آنرا حفظ کردند و شما آن را ضایع كردید.و فرمود: یكى از پیغمبران از پروردگارش پرسید چگونه اینها كه برون شدند زنده كنى؟ خدا در این روز باو وحى كرد در این روز آب بر مرقدشان بپاشد كه نخست روز سال پارسیانست و آنان كه 30 هزار بودند زنده شدند، و آب پاشیدن در آن روز سنّت شد ....(بحار الأنوار (ط - بیروت)    ج  56    ص  91)

حدیث هشتم
جبله مكیه گوید شنیدم میثم تمار قدس اللَّه روحه میگفت بخدا این امت پسر پیغمبر خود را در دهم محرم بكشند و دشمنان خدا این روز را روز بركت گیرند این كار شد نیست و در علم خداى تعالى ذكره گذشته میدانم آن را از سفارشى كه مولایم امیر المؤمنین علی (ع) بمن نموده و بمن خبر داده كه همه چیز بر آن حضرت بگریند تا وحشیان بیابان و ماهیان دریا و پرندگان هوا و خورشید و ماه و ستارگان و آسمان و زمین و مؤمنان انس و جن و همه فرشته‌هاى آسمانها و رضوان و مالك و حاملان عرش بر او بگریند و آسمان خاكستر و خون گرید سپس فرمود: لعنت خدا بر قاتلان حسین (ع) واجب است چنانچه بر مشركان واجب است كه با خدا معبودان دیگرى قرار می دهند و چنانچه بر یهود و نصارى و مجوس واجب است، جبله گوید: گفتم اى میثم! چطور مردم روزى را كه حسین كشته می شود روز بركت گیرند؟

میثم (رضی الله عنه) گریست و گفت: به گمان حدیث مجعولى كه خداوند در آن روز توبه آدم را پذیرفته در حالیکه خدا توبه او را در ذیحجه پذیرفته و گمان كنند آن روز خدا یونس را از شكم ماهى بیرون آورده در حالیکه خدا یونس را در ذى قعده از شكم ماهى بیرون آورده و گمان كنند آن روزیست كه كشتى نوح در آن روز بر جودى نشست در حالیکه كشتى نوح روز هیجدهم ذیحجه بر جودى نشست و گمان كنند روزیست كه خدا دریا را براى بنى اسرائیل شكافته در حالیکه این اتفاق در شهر ربیع الاول بوده سپس گفت: اى جبله بدان كه حسین بن على روز قیامت سیّد شهیدان است و یارانش یك درجه بر شهیدان دیگر برتری دارند. ای جبله! چون بینى خورشید مانند خون تازه سرخ شده بدان كه آقایت حسین كشته شده است. جبله گوید روزى بیرون شدم و دیدم آفتاب بر دیوارها چون پارچه‌هاى زعفرانیست، پس شیون كردم و گریستم و گفتم: بخدا قسم، آقاى ما حسین (ع) كشته شده است.(الأمالی( للصدوق)  ص 126 علل الشرائع ج  1  ص 228)




امکانات وبلاگ


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره رسانه های علوی